@0  = ~Witaj. Chyba widziałam cię, jak rozmawiałeś z Fall. Nazywam się Joi. Bardzo mi miło.~ ~Witaj. Chyba widziałam cię, jak rozmawiałaś z Fall. Nazywam się Joi. Bardzo mi miło.~ 
@1  = ~Witam cię, młoda damo.~
@2  = ~Witaj. Hmm, jesteś dość mała. Nie boisz się siedzieć tutaj całkiem sama?~ 
@3  = ~Zejdź mi z drogi.~
@4  = ~Och, to znowu ty.~ 
@5  = ~Często tak tu przesiadujesz, Joi?~
@6  = ~Tak. Jednakże muszę już iść, dziecko. Daj mi spokój.~
@7  = ~Chciałem tylko sprawdzić, czy wszystko u ciebie w porządku. Muszę już iść.~ ~Chciałam tylko sprawdzić, czy wszystko u ciebie w porządku. Muszę już iść.~ 
@8  = ~(kiwa głową i uśmiecha się do ciebie)~
@9  = ~Wcale nie. Znam dobrze całą Polanę jak gdyby była moim domem. Właściwie to w pewien sposób nim jest.~ 
@10 = ~Musisz więc być tym, o którym tyle słyszałam. Dobrze widzieć kogoś nowego. Nie mamy tu wielu gości, ale może to dobrze. Ludzie mogą myśleć, że te drowy są złe, ale to nieprawda.~ ~Musisz więc być tą, o której tyle słyszałam. Dobrze widzieć kogoś nowego. Nie mamy tu wielu gości, ale może to dobrze. Ludzie mogą myśleć, że te drowy są złe, ale to nieprawda.~
@11 = ~Masz rację.~
@12 = ~Często tak tu przesiadujesz w samotności?~ 
@13 = ~Nieważne. Muszę iść.~
@14 = ~Dobrze, że to rozumiesz.~ 
@15 = ~Tak.~
@16 = ~(patrzy na sadzawkę) To miłe miejsce, prawda? Zazwyczaj tu siedzę i patrzę w wodę. Szkoda, że nie ma tu innych dzieci i jest tak nudno. Mam przyjciółkę pośród elfów, które tu mieszkają, ale wszyscy mają tutaj swoje obowiązki. Nie chcę być dla nich kolejnym ciężarem.~
@17 = ~Próbuję sama się sobą zająć, ale... bogowie, naprawdę chciałabym się z kimś pobawić!~
@18 = ~Nie masz zabawek? Każde dziecko powinno jakąś mieć.~ 
@19 = ~Wiem, co masz na myśli. Kiedy byłem w twoim wieku żyłem w twierdzy w otoczeniu samych mnichów. Było to raczej nudne.~ ~Wiem, co masz na myśli. Kiedy byłam w twoim wieku żyłam w twierdzy w otoczeniu samych mnichów. Było to raczej nudne.~
@20 = ~Przykro mi, ale muszę już iść.~ 
@21 = ~Nie, właściwie to nie mam ani jednej.~ 
@22 = ~Och, to musiało być okropne! I takie nudne!~
@23 = ~Jakoś muszę sobie z tym poradzić.~ 
@24 = ~Nadal uważam, że *powinnaś* mieć zabawkę!~
@25 = ~Cóż, jestem tego pewny, ale teraz muszę już iść.~ ~Cóż, jestem tego pewna, ale teraz muszę już iść.~
@26 = ~Ale nie mam żadnej i nie wiem, gdzie mogłabym jakąkolwiek dostać. Wiesz, życie tutaj jest dość trudne i nie mamy zapasów. A nawet gdybyśmy mieli coś, z czego dałoby się zrobić zabawkę, to nie sądzę, żebym potrafiła ją wykonać.~
@27 = ~Jeśli znajdę zabawkę, to przyniosę ci ją.~
@28 = ~No tak. Cóż, muszę iść.~
@29 = ~Naprawdę? To byłoby wspaniale.~
@30 = ~Szkoda. Do zobaczenia!~
@31 = ~(Pokazuje ci język, a potem cię ignoruje.)~
@32 = ~Hej, to ty! Przyniosłeś mi może coś w prezencie?~ ~Hej, to ty! Przyniosłaś mi może coś w prezencie?~
@33 = ~Przykro mi, ale nie.~
@34 = ~Tak, mam dla ciebie tego oto małego przyjaciela! (Pokaż jej pluszowego misia)~
@35 = ~Nie. Żegnaj.~
@36 = ~Ech, a to szkoda...~
@37 = ~No cóż, żegnaj.~
@38 = ~Ale śliczny! Dziękuję, dziękuję i jeszcze raz dziękuję!~
@39 = ~Wiesz, chyba nazwę go Pan Niezdara. Nie ma palców, więc musi być niezdarny! (śmieje się)~
@40 = ~Nigdy tego nie zapomnę! Kiedy będę starsza chcę zostać poszukiwaczką przygód jak ty! Będę pomagała ludziom i dawała dzieciom zabawki!~
@41 = ~To znowu ty! Dobrze cię widzieć, ale jestem teraz trochę zajęta. Ja i Pan Niezdara mamy właśnie podwieczorek. (uśmiecha się)~
