@0  = ~Nigdy nie zrozumiem, dlaczego od czasu do czasu nie otworzysz okna, Orionie. Musimy przecież czymś oddychać. Ech... znowu się zacięło. Pomożesz mi?~ 
@1  = ~*Już dobrze, dobrze. Wiesz przecież, że muszę pracować. Obiecuję jednak, że ugotujemy coś wspólnie, kiedy skończę te badania.*~
@2  = ~Nie jestem twoim mężem, a ty nie jesteś Seleną. Jesteś tylko wspomnieniem, które potrzebuje spokoju.~ 
@3  = ~Och, zawsze tak mówisz! Ale dobrze... wy mężczyźni jesteście naprawdę okropni. I przysięgam, nie myśl sobie, że dam ci się pocałować, zanim się nie ogolisz. (uśmiecha się i pokazuje ci lusterko)~
@4  = ~*Na wszystkie gwiazdy na niebie... kiedy ja ostatni raz...*~ 
@5  = ~To nie odbicie Oriona. Nie jestem nim. A ty jesteś niczym więcej, jak duchem z przeszłości.~
@6  = ~Minął już tydzień, kochanie! Potrzebujesz nie tylko golenia, ale i gorącej kąpieli. Zaraz ci ją przygotuję, więc odłóż tę książkę i pozwól sobie pomóc, zanim będzie za późno! Hehe.~
@7  = ~*Dobrze. Jeżeli jednak nie skończę pracy w tym miesiącu...*~ 
@8  = ~Nie jesteś Seleną, a ja nie jestem Orionem. Odejdź, zjawo z przeszłości!~
@9  = ~Och, oboje wiemy, że skończysz.~ 
@10 = ~*Może i masz rację.*~
@11 = ~Oboje też wiemy, że to nie twój dom, a ja nie jestem Orionem. To tylko wspomnienie.~
@12 = ~NA PEWNO mam rację. Wy mężczyźni jesteście jak dzieci. Tylko z szerszymi ramionami i zarostem na twarzy. (uśmiecha się)~ 
@13 = ~Co... czym... jesteś...~
@14 = ~...Wspomnienia nie mogą zatrzeć się w pamięci...~ 
@15 = ~...Nie chciałam tego uszkodzić. Naprawdę.~
@16 = ~*Ile razy cię prosiłem, żebyś trzymała się od tego z daleka...*~
@17 = ~Precz ode mnie, wspomnienie! Nie mam na to czasu.~
@18 = ~...cóż, tyle razy, ile ja prosiłam ciebie, żebyś otwierał okno zamiast udawać, że jesteśmy rybkami w szklanej kuli, kochanie.~ 
@19 = ~*Jesteś niemożliwa.*~
@20 = ~Nie zamierzam udawać, że jestem Orionem. Odejdź!~ 
@21 = ~Nienawidzę, gdy traktujesz mnie jak małą dziewczynkę, która nie potrafi ci pomóc ani nawet nie rozumie twojej pracy. Zachowujesz się tak... tak protekcjonalnie!~ 
@22 = ~*Wiesz, że nie to miałem na myśli!*~
@23 = ~Nie jesteś prawdziwą Seleną. Jesteś tylko wspomnieniem, zostaw mnie.~ 
@24 = ~Więc obiecaj, że następnym razem weźmiesz mnie ze sobą. Chcę być dla swojego męża partnerką, a nie tylko „źródłem domowych radości”.~
@25 = ~*Zdaję sobie sprawę z twoich umiejętności. I nie jesteś dla mnie tylko kimś, kto ma mnie rozweselać. Jesteś dla mnie kimś więcej, Seleno.*~
@26 = ~Odejdź, wspomnienie. Mam tego wszystkiego dość.~
@27 = ~To dobrze.~
@28 = ~A teraz zapomnij o tej rysie. Mamy wiele innych rzeczy do zrobienia.~
@29 = ~Ja... nie...~
@30 = ~...Wspomnienia nie mogą zaginąć...~
@31 = ~Proszę, przygotowałam ci coś do picia. O czym są te zapiski?~
@32 = ~*Głównie o gwiazdach oraz o ich wpływie na losy Faerunu. Są tu także pewne daty, jak widzisz.*~
@33 = ~Odejdź. Nie jesteś prawdziwa.~
@34 = ~Zapytałam, bo widzę tu pomyłkę.~
@35 = ~*Co takiego?! Bogowie, masz rację... ta liczba jest błędna. Ale...*~
@36 = ~Nie jesteś prawdziwa. Nie jesteś Seleną.~
@37 = ~Chyba zapomniałeś, że nie jestem zwykłą kurą domową.~
@38 = ~*Nie jesteś, to na pewno.*~
@39 = ~Zostaw mnie, wspomnienie. Muszę iść.~
@40 = ~Haha, lepiej o tym nie zapominaj!~
@41 = ~Ja...~
@42 = ~...jestem Kolorem Pamięci, którego nigdy już nie zignorujesz...~
@43 = ~Och, to ty...~
@44 = ~Widziałeś moją „Istotę magicznego Splotu”? Myślałam, że zostawiłam ją na półce, ale... gdzie na Dziewięć Piekieł jest ta przeklęta książka?!~
@45 = ~*No cóż, masz ją właściwie przed oczami.*~
@46 = ~Zostaw mnie w spokoju, wspomnienie.~
@47 = ~Co... och, masz rację! Ale przecież nie położyłabym jej tutaj, obok „Joah i Signas”.~
@48 = ~*Musiałem coś sprawdzić.*~
@49 = ~Znikaj, echo przeszłości. Skończyłem już z tobą.~ ~Znikaj, echo przeszłości. Skończyłam już z tobą.~
@50 = ~I położyłeś ją obok powieści miłosnej? Och, Orionie. Jesteś zawsze taki zorganizowany, ale jeśli chodzi o moje książki...~
@51 = ~Nieważne zresztą. Mam czego szukałam. Muszę się przygotować do naszych badań terenowych. Myślę, że może nam się przydać kilka zaklęć. Możemy też potrzebować światła tam na dole albo czegoś, co utrzyma nieumarłych na odległość.~
@52 = ~...~
@53 = ~...Wspomnienia nie znikają same...~
@54 = ~Dlaczego ta rzecz stoi w naszej sypialni...?~
@55 = ~*To „Mechaniczny układ gwiazd”. Powinien umożliwić mi sprawdzenie pewnych danych, które już zebrałem. Jeśli mi się to uda, będę miał co zaprezentować człowiekowi, z którym spotkaliśmy się jakiś czas temu.*~
@56 = ~Nie jestem tym, za którego mnie masz. Nie jestem Orionem. Zostaw mnie.~
@57 = ~I to ma być powód, dla którego to stoi na środku pokoju, w którym śpimy? Och, Orionie...~
@58 = ~*Naprawdę tego potrzebuję.*~
@59 = ~Nie mam na to czasu.~
@60 = ~...Wiem...~
@61 = ~Mam jednak nadzieję, że kiedy pewnego dnia wrócę do domu, nie zastanę w nim tuzina takich... rzeczy. I ciebie pomiędzy nimi mówiącego, że potrzebne ci one, by upewnić się, że gwiazdy stoją w bezruchu.~
@62 = ~*Nie wydaje mi się. Sądzę, że raczej przeprowadzimy się w inne miejsce. (uśmiechasz się)*~
@63 = ~Odejdź. Nie jestem twoim mężem. Ty zaś nie jesteś Seleną, a jedynie słabym wspomnieniem.~
@64 = ~Och, ty... zawsze wiesz, jak zmiękczyć moje serce.~
@65 = ~Chyba już pójdę i skupię się na własnej pracy. Daj mi znać, jak już skończysz się bawić swoim nowym urządzeniem...~
@66 = ~Ale...~
@67 = ~...Wspomnienia nie odchodzą.~
@68 = ~...Sądzisz, że zawsze będzie nam tak dobrze...?~
@69 = ~*Będzie.*~
@70 = ~Zostaw mnie w spokoju, wspomnienie. Nie chcę z tobą rozmawiać.~
@71 = ~...Mam uczucie, jakby cienie stawały się głębsze. Bardziej...~
@72 = ~...Wspomnienia nigdy nie odchodzą...~
@73 = ~Jesteś tak blisko... teraz widzę dokładniej i... nie jesteś Orionem... ale kimś innym.~
@74 = ~Strzeż się zakapturzonych dusz... które utraciły wspomnienia...~
