@0    = ~Ach, kolejny irytujący szczeniak! Och, cudownie! Ta wioska działa jak magnes na takich jak ty; awanturników, którzy myślą, że życie jest proste i jest jedną wielką tajemnicą. Jesteś w błędzie, "mój przyjacielu".~ ~Ach, kolejny irytujący szczeniak! Och, cudownie! Ta wioska działa jak magnes na takich jak ty; awanturników, którzy myślą, że życie jest proste i jest jedną wielką tajemnicą. Jesteś w błędzie, "moja przyjaciółko".~
@1    = ~Powinieneś spędzić miesiąc w tej zapomnianej przez bogów wiosce a zrozumiesz, czym naprawdę jest życie. Praca, drętwe rozmowy... ba! Gdybym tylko mógł opuścić to miejsce! Mógłbym za to nawet zabić!~ ~Powinnaś spędzić miesiąc w tej zapomnianej przez bogów wiosce a zrozumiesz, czym naprawdę jest życie. Praca, drętwe rozmowy... ba! Gdybym tylko mógł opuścić to miejsce! Mógłbym za to nawet zabić!~
@2    = ~Cóż, widzę, że masz flet. Myślałem, że bardowie są większymi optymistami.~ ~Cóż, widzę, że masz flet. Myślałam, że bardowie są większymi optymistami.~
@3    = ~O czym ty mówisz? Coś przegapiłem? Brakuje ci czegoś? Może... mózgu?~ ~O czym ty mówisz? Coś przegapiłam? Brakuje ci czegoś? Może... mózgu?~
@4    = ~O, spryciarz! Myślisz, że jesteś kimś wyjątkowym, taa? Zrozumiałeś, że jestem bardem. Kto inny trzymałby flet? Och, cuda, cuda, powiadam! Mamy tu geniusza. Tutaj nie ma nawet tawerny, nikt tu nie odróżni ballady od sonetu! Przez to wszystko oszaleję któregoś dnia i skończę pożerając własną księgę!~
@5    = ~Tylko drzewa, jagody i sadzawki! I oczywiście muchy, komary i chrabąszcze! Och, i nie zapominajmy o chłopach i bachorach, które nawet nie potrafią liczyć!~
@6    = ~Cóż, mamy lekko nierówno pod sufitem, co?~
@7    = ~Chyba już pójdę.~
@8    = ~Ja? Nierówno pod sufitem?! Nie jestem szalony! To ludzie z tych tak zwanych Śródcieni są szaleni! To chodzący szaleńcy! Och, jak ja ich nienawidzę!~
@9    = ~Może mogę ci jakoś pomóc?~
@10   = ~Cóż, chyba już pójdę...~
@11   = ~Dlaczego nienawidzisz wszystkiego dookoła?~
@12   = ~Wydaje mi się, że ewidentnie to ty masz coś z głową.~
@13   = ~Dlaczego nienawidzę... Czyż to nie oczywiste? To przez ich głupotę! Cały czas mówią to samo a każdy ich dzień podobny do poprzedniego! Tu nic nie ma! Ich twarze są puste! Och, i ich czaszki również!~
@14   = ~Ech, może mogę ci jakoś pomóc?~
@15   = ~Cóż, chyba już sobie pójdę... Do zobaczenia!~
@16   = ~Ależ z ciebie matoł! Tylko się uskarżasz. Jesteś równie pociągający jak sterta cuchnącego łajna.~
@17   = ~Tak, zjeżdżaj! Prawda w oczy kole, taa? Wiesz, że mam rację! I prawdopodobnie w niczym nie ustępujesz tej tutejszej bandzie idiotów!~
@18   = ~Ty draniu! Zabiję cię! Mam tego dość! Hahaha! Nareszcie jakiś ubaw!~
@19   = ~Pomóc mi? Cóż, być może... Daj mi 12 000 sztuk złota! To mogłoby mi pomóc!~
@20   = ~Proszę. Naciesz się nimi.~
@21   = ~Mam pieniądze, ale nie oddam ci ich tak po prostu. Zrób coś dla mnie, a może ci je ofiaruję.~
@22   = ~Nie mam tylu pieniędzy! Musisz być doprawdy szalony!~
@23   = ~Hmm... Chyba już pójdę.~
@24   = ~Oszalałeś? Ha! Nieważne! Dziękuję, obcy! Dziwak z ciebie, ale przynajmniej ofiarowałeś mi wolność! Hahaha!~ ~Oszalałaś? Ha! Nieważne! Dziękuję, obcy! Dziwna jesteś, ale przynajmniej ofiarowałaś mi wolność! Hahaha!~
@25   = ~Więc dlaczego ze mną rozmawiasz?~
@26   = ~Nieważne! Zostaw mnie!~
@27   = ~Cóż, mogę coś zrobić... Pracowałem w szkole bardów. Mogę nauczyć barda pewnej drobnej lecz użytecznej sztuczki. Sam z niej nie korzystam, gdyż używanie jej wymaga pewnej ofiary. Czy w twej drużynie jest jakiś bard, którego mógłbym nauczyć tej sztuczki?~
@28   = ~Ja jestem bardem, naucz mnie.~
@29   = ~<PLAYER2> jest bardem. Bierz się za nauczanie!~
@30   = ~<PLAYER3> podchwyci tę melodię w te pędy.~
@31   = ~<PLAYER4> znakomicie wierszuje.~
@32   = ~<PLAYER5>, spróbuj nauczyć się tej pieśni.~
@33   = ~<PLAYER6>, podążaj za instrukcjami tego człowieka.~
@34   = ~Zmieniłem zdanie. Pójdę już. Do widzenia.~ ~Zmieniłam zdanie. Pójdę już. Do widzenia.~
@35   = ~Zatem w porządku! Bierzmy się do dzieła!~
@36   = ~(Na początku masz problemy ze złapaniem melodii, ale po kilku minutach staje się to znacznie łatwiejsze. Melodia jest bardzo chaotyczna, i gdy ją śpiewasz, czujesz dziwną i bolesną energię przepływającą przez twe ciało.)~
@37   = ~Muszę sobie zrobić przerwę. Nie chcę kończyć tej pieśni, gdyż nie podoba mi się efekt, jaki powoduje. Zakończ melodię. (Mężczyzna inkantuje krótką sylabę, która brzmi niemal jak syczenie węża.)~
@38   = ~Gdy zakończysz pieśń, poczujesz uderzenie energii elektrycznej, ale ta sama energia uleczy twych towarzyszy. Sam z niej nie korzystam, lecz pamiętam ją z dawnych czasów.~
@39   = ~A teraz pożegnam się. Pewnie wkrótce i tak zginiesz, ale cóż, to już nie mój problem!~
@40   = ~Chodź, zatem. Pokażę ci jak się do tego zabrać.~
@41   = ~(Twój towarzysz dołącza do szalonego barda. Zaczyna śpiewać dziwną pieśń. Gdy śpiewa, wyczuwasz w powietrzu dziwną energię. Twój kompan patrzy na niego i próbuje zapamiętać nuconą przez barda melodię. Nagle pieśń milknie. Następnie bard szepta coś do twego towarzysza, a ten potwierdza skinięciem głowy.)~
@42   = ~Cóż, to chyba wszystko. Ta pieśń spowoduje ofiarę. Energia elektryczna uderzy w barda i zrani go znacząco, ale pozostali towarzysze zostaną uleczeni.~
@43   = ~Cóż, to była bolesna lekcja dla twego kompana, ale teraz muszę już iść. Tobie też radzę ruszać. Nie powinieneś trwonić cennego czasu zadając się z szalonymi bardami! Ha ha ha!~ ~Cóż, to była bolesna lekcja dla twego kompana, ale teraz muszę już iść. Tobie też radzę ruszać. Nie powinnaś trwonić cennego czasu zadając się z szalonymi bardami! Ha ha ha!~
@44   = ~Głupia wiocha! Gah! Głupi komar! Kto dał ci pozwolenie, aby mnie ukąsić? Nienawidzę tego miejsca! Ach, to znowu ty. Czego chcesz?~

