@0    = ~To ty, prawda? Obudziłam się w swoim domu, ale nie jako stara kobieta. Zbudziłam się jako młoda dziewczyna, którą niegdyś byłam. Poznajesz mnie? To ja, Barbara... Babcia Bunny. Co zrobiłeś? W jaki sposób mnie wskrzesiłeś i przywróciłeś moją młodość?~ ~To ty, prawda? Obudziłam się w swoim domu, ale nie jako stara kobieta. Zbudziłam się jako młoda dziewczyna, którą niegdyś byłam. Poznajesz mnie? To ja, Barbara... Babcia Bunny. Co zrobiłaś? W jaki sposób mnie wskrzesiłaś i przywróciłaś moją młodość?~
@1    = ~Tak, to ja cię wskrzesiłem, Barbaro. Tęskniłem za twymi opowieściami i ciasteczkami, czyż to nie oczywiste?~ ~Tak, to ja cię wskrzesiłam, Barbaro. Tęskniłam za twymi opowieściami i ciasteczkami, czyż to nie oczywiste?~
@2    = ~Nie wiem. Po prostu to zrobiłem, to wszystko.~ ~Nie wiem. Po prostu to zrobiłam, to wszystko.~
@3    = ~Nie możesz sobie tak po prostu umrzeć. Byłaś taka miła i robisz wspaniałe ciasteczka... Musiałem znaleźć sposób, aby sprowadzić cię z powrotem, i chyba mi się udało.~ ~Nie możesz sobie tak po prostu umrzeć. Byłaś taka miła i robisz wspaniałe ciasteczka... Musiałam znaleźć sposób, aby sprowadzić cię z powrotem, i chyba mi się udało.~
@4    = ~Och, skoro wskrzesiłeś mnie z powodu ciasteczek, to musiały one być naprawdę dobre! Pomyśl, co mogłabym osiągnąć mając dziesięć talerzy! Cały świat padłby do mych stóp!~ ~Och, skoro wskrzesiłaś mnie z powodu ciasteczek, to musiały one być naprawdę dobre! Pomyśl, co mogłabym osiągnąć mając dziesięć talerzy! Cały świat padłby do mych stóp!~
@5    = ~Cóż, jakież to uprzejme z twej strony! Zachowujesz się, jakby to było coś powszedniego i naturalnego! Uwierz mi, to niespotykanie wyjątkowa sytuacja.~
@6    = ~(Twarz dziewczyny poważnieje.) Nie wiem, jaką cenę zapłaciłeś, aby przywrócić mnie do życia, moje dziecko, ale obawiam się, że była to uczciwa zamiana. Dziękuję ci.~ ~(Twarz dziewczyny poważnieje.) Nie wiem, jaką cenę zapłaciłaś, aby przywrócić mnie do życia, moje dziecko, ale obawiam się, że była to uczciwa zamiana. Dziękuję ci.~
@7    = ~Teraz zostanę tutaj, w Śródcieniach, aby chronić i strzec moją rodzinę.~
@8    = ~Rozumiem, ale jesteś pewna, że nie chcesz dołączyć do mej drużyny?~
@9    = ~Cieszę się, że będziesz strzegła tego, co kochasz. Mam nadzieję, że znów się spotkamy. Czeka mnie wspaniała misja. Jeśli przeżyję, niebawem znów się spotkamy.~
@10   = ~W porządku. Muszę już iść.~
@11   = ~Przykro mi, ale nie mogę. Może w przyszłości, ale nie teraz. Muszę pomóc wiosce. Przez długi czas byłam brzemieniem na barkach mieszkańców. Teraz mogę im pomóc. Obiecałam również Ewie, że zaproszę ją na kieliszek wina.~
@12   = ~Martwię się o ciebie, moje dziecko. Wiem, że wkrótce stawisz czoła potężnemu wrogowi. Coś się wydarzy. Nie znam szczegółów, ale wyczuwam to. Nazwij to zmysłem poszukiwacza przygód.~
@13   = ~Zawsze będziesz mile widziany w Śródcieniach. Wciąż będę mieszkała w swym domu w południowozachodniej części wioski. Dbaj o siebie, moje dziecko. Mam nadzieję, że to nie jest jeszcze nasze pożegnanie. Nie, z pewnością nie.~ ~Zawsze będziesz mile widziana w Śródcieniach. Wciąż będę mieszkała w swym domu w południowozachodniej części wioski. Dbaj o siebie, moje dziecko. Mam nadzieję, że to nie jest jeszcze nasze pożegnanie. Nie, z pewnością nie.~
@14   = ~Rozumiem, ale proszę, dbaj o siebie. Zawsze będziesz mile widziany w Śródcieniach i w moim domu, <CHARNAME>.~ ~Rozumiem, ale proszę, dbaj o siebie. Zawsze będziesz mile widziana w Śródcieniach i w moim domu, <CHARNAME>.~
@15   = ~Witaj, moje dziecko. Mam wiele pracy. Dobrze jest znów mieć tyle energii! Dziękuję za danie mi kolejnej szansy by żyć. Nigdy nie zapomnę tego, co uczyniłeś. Będę musiała zaopatrywać cię w herbatę i ciastka do końca moich dni!~ ~Witaj, moje dziecko. Mam wiele pracy. Dobrze jest znów mieć tyle energii! Dziękuję za danie mi kolejnej szansy by żyć. Nigdy nie zapomnę tego, co uczyniłaś. Będę musiała zaopatrywać cię w herbatę i ciastka do końca moich dni!~
