@0 = ~Witaj. Hmm, niewiele potrzeba, by rozpoznać w tobie łowcę przygód. I to doświadczonego, jak mniemam. Jestem Mairo Szlamoklepa – mistyk, bibliotekarz i kapłan Deneira. Właśnie szukam pomocy. Za którą mogę zapłacić.~ [L#NDMAI1]
@1 = ~Moje uszanowanie, Mairo. Nazywam się <CHARNAME>. A jakiej to pomocy ci trzeba?~
@2 = ~Złoto, tak? Słucham uważnie, niziołku. Mów, czego chcesz.~
@3 = ~Jestem zbyt zajęty, by wysłuchiwać o cudzych problemach. Do widzenia.~ ~Jestem zbyt zajęta, by wysłuchiwać o cudzych problemach. Do widzenia.~
@4 = ~Ach, więc znowu się spotykamy. Wierzę, że wciąż mnie pamiętasz? Mairo Szlamoklepa, kapłan Deneira. Jak już mówiłem, szukam wprawnej pomocy, za którą zapłacę złotem. Masz może chwilę, by mnie wysłuchać?~ [L#NDMAI2]
@5 = ~Nie, nie bardzo. Do widzenia.~
@6 = ~Więc zacznę od początku, jeśli pozwolisz. Ja też kiedyś byłem łowcą przygód, więc od razu rozpoznałem w tobie kogoś, kto będzie w stanie mi pomóc. Kilka lat temu poświęciłem część swego życia bibliotece w odległej Dolinie Sztyletu. Przysiągłem jej bronić i zniszczyć wszystko, co mogłoby stanowić zagrożenie dla jej bezcennej zawartości.~ 
@7 = ~Nietrudno się domyślić, że niedawno wydarzyło się coś, co przywiodło mnie aż tutaj. Jakiemuś złodziejowi udało się skraść z naszej biblioteki pewien przedmiot. Razem z moimi towarzyszami zdołaliśmy wytropić złoczyńcę, ale było już za późno. Niestety zdążył już upłynnić wszystkie swoje łupy, a wśród nich tę złą rzecz, która nie powinna była nigdy opuścić murów biblioteki.~
@8 = ~Wiemy co nieco o pochodzeniu tej rzeczy... W najprostszych słowach jest to swego rodzaju pasożyt, który przyjmuje formę książki i żeruje na nieostrożnych istotach, które czytają jej karty. Potrafi też zapanować nad swoją ofiarą, uzależniając ją od siebie, co objawia się niepohamowaną chęcią do czytania tej książki wciąż od nowa.~
@9 = ~A gdy w końcu wyssie z żywiciela wystarczającą ilość energii, zmienia swą formę i zmusza go do napisania nowej historii. Tym sposobem się rozmnaża. Z tego właśnie powodu pośpiech jest tak bardzo wskazany, i to dlatego musimy odnaleźć pasożyta, zanim zmusi kogoś do napisania kolejnej przeklętej książki. Cały problem polega jednak na tym, że stwór potrafi się doskonale maskować, zmieniając swój wygląd. Nie mamy więc pojęcia, jak w tej chwili mógłby się nazywać i wyglądać.~
@10 = ~To niewątpliwie kolejny przykład płynącego z magii zepsucia. <CHARNAME>, musimy odnaleźć i zniszczyć tę kreaturę, zanim rozpleni się po całym mieście.~
@11 = ~Jeśli nie powstrzymamy tego stworzenia, narazimy wszystkich na ogromne niebezpieczeństwo. Uważam, że powinniśmy pomóc mojemu krajanowi w tym trudnym zadaniu.~
@12 = ~Rozumiem, że chcesz, bym...~
@13 = ~Wiesz co, chyba nie interesuje mnie ta robota. Przykro mi, ale musisz radzić sobie sam.~
@14 = ~...znalazł<PRO_HESHE> tego pasożyta, tak. Jak mówiłem, czas jest przeciw nam i sam raczej temu nie podołam. Musimy go odnaleźć i okiełznać tak szybko, jak to tylko możliwe.~
@15 = ~<CHARNAME>, sugeruję, byśmy pomogli temu niziołkowi. To urągające naturze stworzenie nie powinno przebywać na wolności, tym bardziej, jeśli jest tak niebezpieczne, jak on mówi.~
@16 = ~To chyba nie będzie aż tak trudne. Pomogę ci, Mairo.~
@17 = ~Spodziewam się odpowiedniego wynagrodzenia za moje wysiłki...~
@18 = ~Przykro mi, ale chyba nie będę w stanie ci pomóc.~
@19 = ~Nie znasz żadnej magii, która pomogłaby w odnalezieniu tego stworzenia?~
@20 = ~Oczywiście. Nie mogę wymagać, byś pomagał<PRO_HESHE> mi za darmo. W końcu wszyscy mamy swoje potrzeby i za wiele z nich trzeba płacić złotem. Szczególnie, gdy uprawia się taki zawód jak twój. Mam odpowiednią ilość złota, by wynagrodzić cię, gdy wykonasz zadanie.~
@21 = ~Dobrze. Pomogę ci.~
@22 = ~Niestety nie. To bardzo przebiegłe stworzenie i, świadomie lub nie, potrafi zabezpieczyć się przed prostymi czarami ze szkoły Poznania. Możemy go szukać tylko zwykłymi środkami.~
@23 = ~Ha! No to wspaniale! Będziemy się błąkać niczym ślepcy, szukając tego plugastwa? (Chociaż, warto by je odnaleźć; badania nad jego naturą mogą być fascynujące...)~
@24 = ~Przykro mi, ale nie. Nie pomogę ci, niziołku.~
@25 = ~Wybornie! Szukaj go, proszę, wszędzie tam, gdzie tylko natkniesz się na coś podejrzanego. Znajdź tych, którzy mogliby łatwo ulec wpływowi pasożyta. Ktoś z nich musi mieć ten tekst. Zapewne w formie książki, ale wierzymy, że równie dobrze może wyglądać jak list, czy inny zapisany przedmiot.~
@26 = ~Gdy odnajdziesz ten tekst, przynieś go do mnie, a wypłacę ci pięć tysięcy sztuk złota. Może będę miał dla ciebie nawet coś więcej. Tymczasem udanych łowów, przyjacielu, niech twoje wysiłki przyniosą ci sukces.~ ~Gdy odnajdziesz ten tekst, przynieś go do mnie, a wypłacę ci pięć tysięcy sztuk złota. Może będę miał dla ciebie nawet coś więcej. Tymczasem udanych łowów, przyjaciółko, niech twoje wysiłki przyniosą ci sukces.~
@27 = ~Jesteś chyba naszą ostatnią deską ratunku. Będę oczekiwał twojego powrotu w moim namiocie.~
@28 = ~Rozumiem... gdybyś jednak zmienił<PRO_HESHE> zdanie, wróć do mnie, proszę. Pozostanę w tej dzielnicy, znajdziesz mnie obok mojego namiotu.~
@29 = ~Kogo ja widzę! Czy masz już tę księgę... to jest, oczywiście, pasożyta. Pasożyta, który zamienił się... ach, wiesz, o co mi chodzi!~ [L#NDMAI3]
@30 = ~Nadal badam tę sprawę.~
@31 = ~Dostałem ten dziennik od gadającego kota. Należał do kupca, który niedawno zmarł. Czy to ten pasożyt?~ ~Dostałam ten dziennik od gadającego kota. Należał do kupca, który niedawno zmarł. Czy to ten pasożyt?~
@32 = ~Jakiś obcy mężczyzna podarował tę książkę mieszkającej w pobliżu dziewczynce. Czy to tego szukamy?~
@33 = ~W domu na północ stąd znalazłem list samobójcy. Czy to nie jest ten tekst, którego szukasz?~ ~W domu na północ stąd znalazłam list samobójcy. Czy to nie jest ten tekst, którego szukasz?~
@34 = ~Pewien bard napisał naprawdę makabryczną sztukę. Czy to może być ten tekst, którego szukasz?~
@35 = ~Dziennik? Nietypowe dla tego stworzenia, ale... w sumie możliwe. Niech spojrzę... tak! To... och, na kciuki Deneira...~
@36 = ~Książeczka z obrazkami? Pasożyt zawsze manifestował się jako zapisane słowa, ale nie mogę odrzucić i takiej możliwości. Niech popatrzę... tak! To... och, na kciuki Deneira...~
@37 = ~List samobójcy? To by był pierwszy raz, gdy stwór przyjmuje taką formę, ale niech popatrzę... tak! To... och, na kciuki Deneira...~
@38 = ~Sztuka? Hmm, z tego, co wiem, nigdy nie przyjmował takiej formy, ale... tak! To... och, na kciuki Deneira...~
@39 = ~<CHARNAME>, spadł na nas WIELKI problem.~
@40 = ~Jaki? Co się stało?~
@41 = ~Proszę, tylko nie mów tego, co myślę.~
@42 = ~Och, no mówże wreszcie...~
@43 = ~Ten oto przedmiot... to zaledwie część istoty, której szukamy.~
@44 = ~Niestety muszę. Ten przedmiot... to zaledwie część istoty, której szukamy.~
@45 = ~Nie widziałem nigdy, żeby pasożyt działał tak szybko, ale... w jakiś sposób wykorzystał swoje moce, by podzielić się... na cztery części. A co najgorsze, musiał opętać już co najmniej kilka osób.~
@46 = ~Objawy mogą się różnić, ale łączą je pewne wspólne cechy: strach, depresja, gniew, szaleństwo... Nie zawsze muszą się jednak uwidocznić, przynajmniej nie od razu. Jeśli stwór zorientował się, że go ścigamy, mógł wybrać na swoje ofiary osoby, które już wcześniej okazywały takie emocje. Wtedy stałby się jeszcze trudniejszy do odnalezienia i schwytania. Mimo to... wciąż jest nadzieja.~
@47 = ~Zamieniam się w słuch.~
@48 = ~Co przez to rozumiesz?~
@49 = ~Przede wszystkim musimy odnaleźć wszystkie cztery części pasożyta. To najważniejsza część planu. Musimy je odnaleźć i schwytać, zanim zaczną opanowywać kolejne nieświadome ich obecności ofiary.~
@50 = ~Ale to jeszcze nie wszystko...~
@51 = ~Jeszcze nie wszystko?~
@52 = ~Och, jak cudownie. To ile jeszcze tych przeklętych rupieci musimy uzbierać?~
@53 = ~Nie zaprzątaj sobie tym głowy, to nie ma teraz znaczenia. Nie ma sensu myśleć o kolejnych krokach, skoro to ten pierwszy jest najważniejszy.~
@54 = ~Proszę, postaraj się odnaleźć pozostałe części pasożyta. I, jeśli to możliwe, przynoś je do mnie natychmiast.~
@55 = ~Przy okazji... dziękuję ci za twą pomoc. Teraz zajmę się przygotowaniami do dalszych działań.~
@56 = ~Rozumiem, ale proszę, pospiesz się.~
@57 = ~Więc wracasz! Czy to oznacza, że masz kolejną część pasożyta?~ [L#NDMAI4]
@58 = ~Obawiam się, że muszę jeszcze nad tym popracować.~
@59 = ~Niech no spojrzę...~
@60 = ~Tak, to on! Znalazłeś!~ ~Tak, to on! Znalazłaś!~
@61 = ~Znalazłeś wszystkie. Wszystkie cztery części pasożyta... ale on wciąż może próbować wpływać na inne istoty. Nawet teraz.~ ~Znalazłaś wszystkie. Wszystkie cztery części pasożyta... ale on wciąż może próbować wpływać na inne istoty. Nawet teraz.~
@62 = ~Dlatego, jak już wspominałem, rozpoczniemy teraz kolejny etap. Musimy przygotować pojemnik, który będzie w stanie utrzymać jego energię. Powinien być wykonany ze specjalnego drewna zwanego ciemnodrzewem. Niestety, nie znajdziemy go tutaj, w Athkatli.~
@63 = ~Jasne, że nie. No przecież to by było zbyt łatwe.~
@64 = ~Więc jak rozumiem, powinienem go szukać poza miastem.~ ~Więc jak rozumiem, powinnam go szukać poza miastem.~
@65 = ~Ale przecież musi gdzieś rosnąć, prawda?~
@66 = ~Oczywiście. Heh. Na nasze szczęście zabrałem ze sobą księgę, która zawiera wiedzę o występowaniu ciemnodrzewu. Mogę cię wysłać w odpowiednie miejsce, ale powrócić musisz już o własnych siłach. Zaznaczę ci drogę, żebyś się nie zgubił<PRO_HESHE>.~
@67 = ~Hmm... o tutaj. Jak widzisz, całkiem niedaleko, ale ponieważ czas nas goni, użyję swojej magii, by cię tam teleportować.~
@68 = ~Mogło być gorzej.~
@69 = ~Będę potrzebował<PRO_HESHE> pary mocniejszych butów, żeby przez to przejść...~
@70 = ~Zapowiada się nieźle...~
@71 = ~Nie trać ducha, a zanim zdążysz się zorientować, będziesz mieć to za sobą.~
@72 = ~W sumie racja. Proszę, weź te. Trochę ich używałem... i nie kosztowały zbyt wiele.~
@73 = ~Tak czy siak, upewnij się, że masz wszystko, czego ci trzeba; mikstury, różdżki, skarpety na zmianę... wszystko. Wróć, jak będziesz gotowy, a ja teleportuję cię w okolicę, w której można spotkać ciemnodrzew.~ ~Tak czy siak, upewnij się, że masz wszystko, czego ci trzeba; mikstury, różdżki, skarpety na zmianę... wszystko. Wróć, jak będziesz gotowa, a ja teleportuję cię w okolicę, w której można spotkać ciemnodrzew.~
@74 = ~Dobra robota, ale to jeszcze nie koniec. Kolejna część pasożyta błąka się gdzieś swobodnie. Znajdź ją i przynieś tak szybko, jak to tylko możliwe.~
@75 = ~Wróć, proszę, gdy tylko osiągniesz w tej sprawie jakieś postępy.~
@76 = ~Jesteś już! Mogę cię teleportować do miejsca, w którym znajdziesz ciemnodrzew?~ [L#NDMAI5]
@77 = ~Tak, zrób to.~
@78 = ~Jeszcze nie. Wciąż kompletuję ekwipunek.~
@79 = ~O, właśnie się zastanawiałem, kiedy wrócisz. Masz to, czego nam trzeba?~ [L#NDMAI6]
@80 = ~Tak. To jest to drewno, którego szukałeś. Czy to wystarczy?~
@81 = ~Jeszcze nie. Wciąż szukam tego drewna.~
@82 = ~Doskonale! Tak, to wystarczy. Nie mam pojęcia, jak udałoby mi się osiągnąć to wszystko bez twojej pomocy.~
@83 = ~Zanieś, proszę, to drewno i moje instrukcje do najbliższego stolarza. Mam nadzieję, że dzięki nim będzie w stanie wykonać skrzynię, w którym uwięzimy energię pasożyta.~
@84 = ~Ja poczekam na ciebie tutaj.~
@85 = ~Dobrze, tylko się pospiesz.~
@86 = ~<CHARNAME>! Pojemnik gotowy?~ [L#NDMAI7]
@87 = ~Tak. Mam go tutaj.~
@88 = ~Jeszcze nie. Potrzeba mi więcej czasu.~
@89 = ~Jesteś niesamowity, mój przyjacielu. Zostało nam już tylko jedno do zrobienia. Musimy wywołać pasożyta w jego prawdziwej formie i zabić go.~ ~Jesteś niesamowita, moja droga. Zostało nam już tylko jedno do zrobienia. Musimy wywołać pasożyta w jego prawdziwej formie i zabić go.~
@90 = ~Być może trochę za późno o tym wspominam, ale... ja nie mogę już walczyć. W moich dawnych, awanturniczych czasach nabawiłem się poważnej rany, o mało nie umarłem. Jedyne, co mogę zrobić, to uwięzić energię stwora i dopilnować, by pozostał w swojej naturalnej formie. To ty będziesz musiał<PRO_HESHE> go zabić.~
@91 = ~Ja... powinienem był powiedzieć ci wcześniej, ale bałem się, że zmienisz wtedy zdanie i mi nie pomożesz. A teraz, gdy nie mamy już wyboru... Mogę tylko podnieść stawkę. Zaoferowałem ci przedtem pięć tysięcy sztuk złota i premię, ale w obliczu twojej niestrudzonej pomocy, podniosę nagrodę do siedmiu i pół tysiąca. Mam nadzieję, że zrozumiesz, jak bardzo doceniam twoją pomoc.~
@92 = ~Dziękuję, ale naprawdę nie musisz tego robić. I tak nie mogłem pozwolić temu czemuś dręczyć niewinnych ludzi.~ ~Dziękuję, ale naprawdę nie musisz tego robić. I tak nie mogłam pozwolić temu czemuś dręczyć niewinnych ludzi.~
@93 = ~Jesteś bardzo hojny. Zapewniłeś tym sobie moją wdzięczność i pełną współpracę.~
@94 = ~I to jest rozsądne wynagrodzenie za moją pracę.~
@95 = ~Rozumiem, ale ty zasługujesz na to wszystko. Całe siedem i pół tysiąca będzie twoje, gdy tylko to wszystko się skończy.~
@96 = ~<CHARNAME>, zasługujesz na każdą jedną sztukę złota, którą ci obiecałem.~
@97 = ~Ale do rzeczy. Nie możemy przyzwać pasożyta tutaj. To zbyt niebezpieczne, dla tych wszystkich ludzi w pobliżu. Jak tylko będziesz gotowy, przeniesiemy się w jakieś ustronne miejsce, gdzie skończymy z tym złem wcielonym.~
@98 = ~Wobec tego będę czekał.~
@99 = ~Już jesteś. Możemy wreszcie stawić czoła temu potworowi?~ [L#NDMAI8]
@100 = ~Tak.~
@101 = ~Nie, jeszcze nie.~
@102 = ~Dobrze. Chodź ze mną.~
@103 = ~W porządku. Poczekam jeszcze, ale pospiesz się i zbierz wszystko, co potrzeba. Jesteśmy już tak blisko.~
@104 = ~Ty... udało ci się! Wiedziałem, że ci się uda! Co za ulga...~ [L#NDMAI9]
@105 = ~Chodź, wracajmy stąd. Upewnij się tylko, że nie zostawiłeś niczego. Teleportuję nas z powrotem, jak tylko dasz znak, że jesteś gotowy.~ ~Chodź, wracajmy stąd. Upewnij się tylko, że nie zostawiłaś niczego. Teleportuję nas z powrotem, jak tylko dasz znak, że jesteś gotowa.~
@106 = ~Zabiorę nas z powrotem do Południowego Skraju, gdy tylko sobie zażyczysz.~ [L#NDMAIA]
@107 = ~Tak, jestem gotów.~ ~Tak, jestem gotowa.~
@108 = ~Nie, daj mi jeszcze chwilę.~
@109 = ~I... wróciliśmy.~ [L#NDMAIB]
@110 = ~Tak, to Południowy Skraj.~
@111 = ~Nareszcie...~
@112 = ~<CHARNAME>, posłuchaj... Bez twojej pomocy nic bym nie zrobił. Więc... dziękuję. Dałbym ci nawet więcej, gdybym tylko mógł, ale... wszystko, co miałem cennego, jest twoje. Siedem i pół tysiąca sztuk złota i to: księga, którą z pewnością dobrze wykorzystasz.~
@113 = ~A co do pozostałości po pasożycie... Zabiorę je z powrotem do biblioteki i upewnię się, że nigdy już się nie wydostaną na wolność.~
@114 = ~Powinienem powiedzieć coś jeszcze... współpraca z tobą była dla mnie zaszczytem, przyjacielu.~ ~Powinienem powiedzieć coś jeszcze... współpraca z tobą była dla mnie zaszczytem, przyjaciółko.~
@115 = ~I ja odpowiem podobnie, Mairo, mój przyjacielu.~
@116 = ~Ta przygoda była wyjątkowo męcząca, cieszę się, że to już koniec.~
@117 = ~Dziękuję. Miło mi to słyszeć.~
@118 = ~Rzeczywiście była. Heh... jeśli tylko czas ci pozwoli, wykorzystaj go na zasłużony odpoczynek.~
@119 = ~<CHARNAME>, jesteś prawdziwym łowcą przygód. Wciąż jestem twoim dłużnikiem. Będę zanosił do Deneira modły za twoją pomyślność.~
@120 = ~Niech ci szczęście sprzyja, nieważne dokąd los cię zawiedzie i kogo postawi na twej drodze. Żegnaj!~