@0 = ~Witaj! Bardzo jesteś zajęty? Poczytasz mi książkę?~ ~Witaj! Bardzo jesteś zajęta? Poczytasz mi książkę?~
@1 = ~Cóż to za książka, którą czytasz?~
@2 = ~Chciałaś wymienić twoją książkę na zabawkę, prawda? Tylko spójrz na tę piękną lalkę!~
@3 = ~Chciałaś wymienić twoją książkę na zabawkę, prawda? Tylko spójrz na ten drewniany miecz, wygląda jak prawdziwy!~
@4 = ~Przykro mi, ale nie mam na to czasu.~
@5 = ~„Dabarook”, moja ulubiona! O dziwnym mężczyźnie, który odwiedza dzieci! Poczytasz mi?~
@6 = ~A wiesz co, mam do ciebie kilka pytań.~
@7 = ~Wybacz, ale nie teraz. Do widzenia.~
@8 = ~Mhm, jasne... tylko co ja mogę wiedzieć?~
@9 = ~Skąd masz tę książkę? Wydaje się dość... niezwykła.~
@10 = ~Gdzie twoi rodzice?~
@11 = ~To o tej książce mówiłaś, prawda? O tej... „Dabarook”?~
@12 = ~Jest jakaś szansa, że oddałabyś mi tę książkę?~
@13 = ~Zmieniłem zdanie. Muszę już iść.~ ~Zmieniłam zdanie. Muszę już iść.~
@14 = ~Yyy... to był taki śmieszny pan. Dał mi ją w prezencie. Powiedział, że to on ją napisał i sam narysował wszystkie obrazki! A teraz należy do mnie! Jest moja!~
@15 = ~Och... Miałam kiedyś rodziców... tylko umarli. Ale i tak nie jestem samotna. Różni ludzie opiekują się mną przez cały czas. Jak jestem głodna, to właściciel „W Murze” się o mnie troszczy. Daje mi chleb i zupę. Czerwony barszcz to moja ulubiona!~
@16 = ~Tak! Jest świetna! Nie mogę się od niej oderwać! I choć znam ją na pamięć, to wciąż lubię oglądać obrazki!~
@17 = ~Aj! Jaka ona... brzydka! A jak się gapi okropnie. Zabieraj ją! Albo będę krzyczeć i przyjdzie po ciebie metalowy człowiek!~
@18 = ~A-ale dopiero co ją dostałam! To... to znaczy, znam już całą historię i wszystkie obrazki, ale... hmm, wymienię ją! Oddam ci ją za zabawkę! Ale to musi być NAPRAWDĘ fajna zabawka!~
@19 = ~Och! Jaki fajny! Będę się mogła bawić z chłopakami! Będę Shierą, Zabójczynią Złych Pawianów! Albo Królową Różowych Drakoliszy! Ale frajda!~
@20 = ~Proszę, oto książka! Dziękuję ci bardzo!~
@21 = ~W porządku... Pa!~
@22 = ~Pa!~
@23 = ~Hi, hi, witajcie w moim pałacu! Jestem Shiera, władczyni, Królowa Różowych Drakoliszy!~
@24 = ~Czy ty w ogóle wiesz, co to są drakolisze, Shiero?~
@25 = ~Nie mam na to czasu... do widzenia, dziewczyno.~
@26 = ~Pewnie! Są jak smoki, tylko... całe z kości, co nie? Wiem, że są wielkie, silne i trudno je zabić, więc chcę być ich królową! I moje drakolisze nie są takie złe jak te z opowieści. Są różowe, więc wszystkim się podobają i nikt nie chce ich zabijać.~
@27 = ~Jakież to... pomysłowe.~
@28 = ~Wiesz, drakolisze są zazwyczaj bardzo złe. Tak, jak większość nieumarłych stworzeń.~
@29 = ~Nie mam na to czasu. Do widzenia.~
@30 = ~Taak! Podoba ci się mój pomysł?~
@31 = ~Kto tak powiedział? A może one wcale nie chcą być złe, tylko ludzie nie rozumieją, czym one chcą być? Albo, jakie chcą być! Pomyślałeś kiedyś o tym?~ ~Kto tak powiedział? A może one wcale nie chcą być złe, tylko ludzie nie rozumieją, czym one chcą być? Albo, jakie chcą być! Pomyślałaś kiedyś o tym?~
@32 = ~O, tak... Nie poznałam jeszcze twojego imienia. Więc, yyy... ty już wiesz, że moje imię to Shiera. A jakie jest twoje?~
@33 = ~Jestem <CHARNAME>.~
@34 = ~Naprawdę nie powinnaś rozmawiać z nieznajomymi, dziewczyno.~
@35 = ~<CHARNAME>? Haha, jakie śmieszne imię! Więc jesteś prawdziwym poszukiwaczem przygód, tak?~ ~<CHARNAME>? Haha, jakie śmieszne imię! Więc jesteś prawdziwą poszukiwaczką przygód, tak?~
@36 = ~To prawda. To o mnie mówią bohater Wrót Baldura!~ ~To prawda. To o mnie mówią bohaterka Wrót Baldura!~
@37 = ~Tak, jestem poszukiwaczem przygód.~ ~Tak, jestem poszukiwaczką przygód.~
@38 = ~Nie nazywałbym siebie poszukiwaczem przygód. Jestem raczej mężczyzną, który łatwo wpada w kłopoty.~ ~Nie nazywałabym siebie poszukiwaczką przygód. Jestem raczej kobietą, która łatwo wpada w kłopoty.~
@39 = ~Ech, chyba już pójdę.~
@40 = ~Jeju! Jesteś wspaniały!~ ~Jeju! Jesteś wspaniała!~
@41 = ~Hi, hi, dla mnie wciąż jesteś niesamowity!~ ~Hi, hi, dla mnie wciąż jesteś niesamowita!~
@42 = ~Zobaczysz, któregoś dnia zostanę poszukiwaczką przygód tak, jak ty! Może kiedyś razem będziemy walczyć z potworami!~
@43 = ~Myślałam, że poszukiwacze przygód są fajniejsi. Jesteś niedobry i już cię nie lubię. *prychnięcie*~ ~Myślałam, że poszukiwacze przygód są fajniejsi. Jesteś niedobra i już cię nie lubię. *prychnięcie*~
@44 = ~Witaj! Jestem trochę zajęta planowaniem mojej następnej przygody! Wpadnij później, dobrze?~
@45 = ~Ach, to ty, <CHARNAME>! Zastanawiałam się, czy wpadniesz jeszcze z wizytą!~
@46 = ~A, dlaczego miał<PRO_HESHE>bym nie wpaść? Nie chciał<PRO_HESHE>bym cię rozczarować.~
@47 = ~Mhm, nie ten namiot. Przepraszam!~
@48 = ~Hmm, cóż... no wiesz. Dorośli czasami wychodzą i nigdy więcej już się nie pokazują. No to... widziałeś jakieś nowe potwory?~ ~Hmm, cóż... no wiesz. Dorośli czasami wychodzą i nigdy więcej już się nie pokazują. No to... widziałaś jakieś nowe potwory?~
@49 = ~Wpadłem na kilka. Mam nadzieję, że tobie się to nie przydarzyło!~ ~Wpadłam na kilka. Mam nadzieję, że tobie się to nie przydarzyło!~
@50 = ~Tak! Były wielkie i straszne! I ryczały... a ślina kapała z ich wielgachnych zębisk!~
@51 = ~Nie, jeszcze nie. Postanowiłem trochę odsapnąć i w międzyczasie sprzedać część łupów, które zebrałem.~ ~Nie, jeszcze nie. Postanowiłam trochę odsapnąć i w międzyczasie sprzedać część łupów, które zebrałam.~
@52 = ~Chyba muszę już iść.~
@53 = ~Nie, ale chciałabym! Tylko nie za blisko, bo to by było straszne.~
@54 = ~Uuu! Brzmi okropnie! Ale i tak chciałabym to zobaczyć.~
@55 = ~Naprawdę? Pokażesz mi, ile tego błyszczącego złota nazbierałeś? Albo jakieś magiczne rzeczy? No, pokaż!~ ~Naprawdę? Pokażesz mi, ile tego błyszczącego złota nazbierałaś? Albo jakieś magiczne rzeczy? No, pokaż!~
@56 = ~A wiesz co, tak się zastanawiałam... czy nie mógłbyś mnie nauczyć, jak się walczy? Tylko kilku sztuczek! Wtedy bym pokazała tym wszystkim chłopakom! Proszę, proszę, bardzo proszę? Proszę. PROSZĘ. Prooooszę.~ ~A wiesz co, tak się zastanawiałam... czy nie mogłabyś mnie nauczyć, jak się walczy? Tylko kilku sztuczek! Wtedy bym pokazała tym wszystkim chłopakom! Proszę, proszę, bardzo proszę? Proszę. PROSZĘ. Prooooszę.~
@57 = ~No dobrze. Przynieś twój drewniany miecz, to chwilę poćwiczymy.~
@58 = ~Nie zamierzam tracić czasu na takie głupoty.~
@59 = ~Jej! Tak się cieszę! Zaczynajmy natychmiast!~
@60 = ~Ooo... no to na razie... tak?~
@61 = ~Łoo! Ale było! Nawet nie wiedziałam, jak bardzo inna może być walka z prawdziwym poszukiwaczem przygód! Ale... zmęczyłam się, chyba utnę sobie drzemkę. To może... wrócisz trochę później?~ ~Łoo! Ale było! Nawet nie wiedziałam, jak bardzo inna może być walka z prawdziwą poszukiwaczką przygód! Ale... zmęczyłam się, chyba utnę sobie drzemkę. To może... wrócisz trochę później?~
@62 = ~O, to ty, <CHARNAME>! Tak się cieszę, że wróciłeś! Myślałam o naszej walce! To było coś. Teraz jestem o wiele lepsza i mogę pokonać wszystkich chłopaków. Ale fajowsko. I cały czas dużo ćwiczę.~ ~O, to ty, <CHARNAME>! Tak się cieszę, że wróciłaś! Myślałam o naszej walce! To było coś. Teraz jestem o wiele lepsza i mogę pokonać wszystkich chłopaków. Ale fajowsko. I cały czas dużo ćwiczę.~
@63 = ~To świetnie, dziecko.~
@64 = ~Jestem z ciebie dumny.~ ~Jestem z ciebie dumna.~
@65 = ~Przepraszam, ale nie mogę marnować na ciebie więcej czasu. Do widzenia.~
@66 = ~Mhm... Chciałam ci tylko powiedzieć, jaki jesteś fajny. Znacznie fajniejszy niż wszyscy okoliczni kupcy. Nie są może źli, tylko tacy nudni. Ciągle tylko myślą i gadają o pieniądzach. I o tym, jak bardzo je kochają.~ ~Mhm... Chciałam ci tylko powiedzieć, jaka jesteś fajna. Znacznie fajniejsza niż wszyscy okoliczni kupcy. Nie są może źli, tylko tacy nudni. Ciągle tylko myślą i gadają o pieniądzach. I o tym, jak bardzo je kochają.~
@67 = ~Nigdy nie opowiadają o tych wszystkich niesamowitych miejscach, które odwiedzili, ani o rzeczach, które widzieli. Liczą i liczą te pieniądze. To takie nuuuudne.~
@68 = ~Haha. Wiem, co masz na myśli, dziecko. Dorastałem w bibliotece, między mnichami. Tam to dopiero było nudno. Ale miałem tam jedną przyjaciółkę. Nazywała się Imoen i była przezabawna. Tak jak i jej opiekun, Winthrop, właściciel tamtejszej gospody. Świetnie się tam bawiliśmy, robiąc psikusy i snując opowieści.~ ~Haha. Wiem, co masz na myśli, dziecko. Dorastałam w bibliotece, między mnichami. Tam to dopiero było nudno. Ale miałam tam jedną przyjaciółkę. Nazywała się Imoen i była przezabawna. Tak jak i jej opiekun, Winthrop, właściciel tamtejszej gospody. Świetnie się tam bawiłyśmy, robiąc psikusy i snując opowieści.~
@69 = ~Tak to czasem w życiu bywa. Ale za parę lat, gdy będziesz już duża... znajdziesz swoją własną drogę. I z tęsknotą będziesz myśleć o tych czasach.~
@70 = ~Dobra, chyba nie mam ochoty zostawać tu ani chwili dłużej. Do widzenia.~
@71 = ~Och, to takie cudowne. Mam nadzieję, że wciąż jesteście przyjaciółmi z tą twoją Imoen!~ ~Och, to takie cudowne. Mam nadzieję, że wciąż jesteście przyjaciółkami z tą twoją Imoen!~
@72 = ~Mhm, może masz i rację. Zapamiętam to... i obiecuję, że będę silniejsza i że sama zadecyduję, co będę robić, co jeść i kim zostanę!~
@73 = ~Mhm... mimo wszystko nie widzę tu nic ciekawego. Tylko same powody do narzekania... Ale nie jestem głuptasem. Wiem, że mogłoby być gorzej. Przynajmniej nigdy nie chodzę głodna. I są tu koty... A ja kocham koty.~
@74 = ~Powinniśmy się cieszyć z tych wszystkich małych rzeczy... jak te koty, prawda?~
@75 = ~Tak jakby. Średnio mnie one obchodzą. Do widzenia.~
@76 = ~Prawda. Jesteś naprawdę mądrą dziewczynką.~
@77 = ~Nom! Prawdziwa ze mnie szczęściara. Będę o tym pamiętać.~
@78 = ~To nie było miłe! *prychnięcie*~
@79 = ~Yyy, przepraszam, ale... jestem teraz trochę zajęta. Wpadnij później, dobrze?~
@80 = ~Cześć! Tak się cieszę, że w końcu wróciłeś!~ ~Cześć! Tak się cieszę, że w końcu wróciłaś!~
@81 = ~Czekałaś na mnie przez cały ten czas? Czyżby coś się stało?~
@82 = ~Ech, zejdź mi z drogi. Szukam kogoś innego.~
@83 = ~Mhm, pewnie się zdziwisz, ale... ciocia po mnie przyszła. Nawet nie wiedziałam, że mam jakąś ciocię... Powiedziała, że od teraz będzie się mną opiekować. Tylko że ona nie mieszka w mieście więc... musimy się wyprowadzić gdzieś bardzo daleko. Powiedziałam jej tylko, że muszę tu jeszcze zostać, żeby się z kimś pożegnać.~
@84 = ~Tak długo byliśmy przyjaciółmi, opowiadałeś mi historie, pokazałeś jak walczyć, a ja nigdy nic ci nie dałam za to, jaki byłeś miły. Więc... mogę chyba tylko powiedzieć... dziękuję!~ ~Tak długo byłyśmy przyjaciółkami, opowiadałaś mi historie, pokazałaś jak walczyć, a ja nigdy nic ci nie dałam za to, jaka byłaś miła. Więc... mogę chyba tylko powiedzieć... dziękuję!~
@85 = ~(Doskakuje do ciebie i mocno przytula.)~
@86 = ~Haha. W porządku, dzieciaku. Cieszę się. Mam nadzieję, że czeka cię szczęśliwa przyszłość z twoją nową rodziną.~
@87 = ~Uff, odsuń się ode mnie.~
@88 = ~Rozumiem. Cóż, zaczynasz nowe życie. Doceń to.~
@89 = ~Ja... myślę, że od teraz wszystko już będzie w porządku. Zostałam tylko po to, żeby móc ci podziękować. Jesteś prawdziwym bohaterem. Takim jak w książkach.~ ~Ja... myślę, że od teraz wszystko już będzie w porządku. Zostałam tylko po to, żeby móc ci podziękować. Jesteś prawdziwą bohaterką. Taką jak w książkach.~
@90 = ~I, yyy... podjęłam decyzję. Jak dorosnę, to zostanę poszukiwaczką przygód, naprawdę dzielną, taką jak ty. Będę Shierą Dzielną, obrończynią uciśnionych!~
@91 = ~Wiem, że będziesz. I pamiętaj: ty już jesteś dzielniejsza niż wszyscy twoi rówieśnicy.~
@92 = ~Nie wątpię, dzieciaku.~
@93 = ~Nie dbam o to. Przestań robić takie miny i idź już.~
@94 = ~(Obdarza cię jeszcze jednym gorącym i trochę rozpaczliwym uściskiem.)~
@95 = ~Pozostań niesamowitym, <CHARNAME>... pozostań... sobą. Wiem, że jeszcze się spotkamy. Będę wtedy bardzo szczęśliwa!~ ~Pozostań taka niesamowita, <CHARNAME>... pozostań... sobą. Wiem, że jeszcze się spotkamy. Będę wtedy bardzo szczęśliwa!~
@96 = ~Myślałam, że jesteś fajniejszy...~ ~Myślałam, że jesteś fajniejsza...~