@0 = ~Miau. Jestem kotem. Miau.~
@1 = ~Witaj, kocie! Jak zdrówko?~
@2 = ~Rety! Albo rzucono na mnie jakiś mysi czar, albo ty mówisz we wspólnym, panie Kocie.~
@3 = ~Pozwolę sobie zauważyć, że ma pan czyste i piękne futro, panie Kocie.~
@4 = ~Ee, nie sposób nie zauważyć, że węszy pan wokół... szuka pan czegoś, panie Kocie?~
@5 = ~Faktycznie miau. Czyżby szukał pan tutaj jakichś kotek, panie Kocie?~
@6 = ~Mówiłeś, że masz ochotę na rybie ości? Mam ich tu trochę dla ciebie.~
@7 = ~To dobrze, panie Kocie. Do widzenia.~
@8 = ~Dziękuję, wspaniale! Miło, że pytasz!~
@9 = ~Wy, dwunożne, zawsze jesteście takie zaskoczone, gdy słyszycie, że mówię. Zapewne się domyślasz, że nie jestem zwykłym kotem. Byłem kiedyś towarzyszem pewnego maga, który dzięki swoim eksperymentom nadał mi ludzką świadomość. Ironią losu, te same eksperymenty jego pozbawiły życia.~
@10 = ~Chciał mnie obdarzyć zdolnością zmiany kształtu; był typem samotnika, rozumiesz, i chciał mieć jakiegoś dwunożnego towarzysza, i jak odkrył to zaklęcie, to coś poszło źle i wybuchło, i... i go zabiło. No, może nie do końca zabiło. Zmienił się w nie mniej niż trzy tuziny ślimaków. Raczej paskudnie, że tak powiem.~
@11 = ~Ach, dziękuję! Jesteś niezwykle uprzejmą osobą. Powinienem odwdzięczyć się komplementem... hmm... Pozwolę sobie zauważyć, że masz bardzo ładną fryzurę.~
@12 = ~Bardzo jesteś spostrzegawczy jak na kogoś, kto nie jest kotem. Masz rację. Bo widzisz, może i zyskałem ludzką świadomość, ale jest jeden koci nawyk, którego nijak nie mogę się pozbyć.~ ~Bardzo jesteś spostrzegawcza jak na kogoś, kto nie jest kotem. Masz rację. Bo widzisz, może i zyskałem ludzką świadomość, ale jest jeden koci nawyk, którego nijak nie mogę się pozbyć.~
@13 = ~Szukam rybich ości. Och, jak ja UWIELBIAM je przeżuwać. Posłuchaj. Znajdź mi ich trochę, a w zamian dam ci coś naprawdę fajnego. Rozglądał się tu za tym ostatnio jeden niziołek. Pewnie da ci za to trochę tych błyszczących monet.~
@14 = ~To jakaś książka. Była własnością handlarza, który zmarł niedawno. Wziąłem ją... no nie patrz tak na mnie, to kolejna moja kocia przypadłość! Jak mówiłem, przynieś mi trochę tych przyjemnie kłujących ości, najchętniej z łososia, i jest twoja.~
@15 = ~Brzmi uczciwie. Wrócę niebawem.~
@16 = ~No nie wiem... może jak coś znajdę, to ci przyniosę.~
@17 = ~Jeśli tylko będę mógł, to przyniosę. Tymczasem, do widzenia.~ ~Jeśli tylko będę mogła, to przyniosę. Tymczasem, do widzenia.~
@18 = ~Prawdziwy dżentelmen nie rozmawia publicznie o takich sprawach.~
@19 = ~Wiesz, gdzie mnie znaleźć.~
@20 = ~Miiiau! Zaradność niekotowatych nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać! Dziękuję, przyjacielu. Weź ten dziennik.~ ~Miiiau! Zaradność niekotowatych nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać! Dziękuję, przyjaciółko. Weź ten dziennik.~
@21 = ~Ach, kruku, muszę przyznać, że jestem zaskoczony, widząc kota o manierach znacznie lepszych niż u ludzi, których spotkaliśmy po drugiej stronie muru. O tak, teraz rozumiem, że przyłączenie się do ciebie było niczym podpisanie kontraktu na oglądanie cudów i osobliwości, przyjacielu.~ ~Ach, kruku, muszę przyznać, że jestem zaskoczony, widząc kota o manierach znacznie lepszych niż u ludzi, których spotkaliśmy po drugiej stronie muru. O tak, teraz rozumiem, że przyłączenie się do ciebie było niczym podpisanie kontraktu na oglądanie cudów i osobliwości, przyjaciółko.~
@22 = ~Ha, widzę, że twoja wspaniałomyślność nie jest zarezerwowana tylko dla tych, którzy chodzą na dwóch nogach. <CHARNAME>, ty chyba naprawdę lubisz zwierzęta... Tego się po tobie nie spodziewałem.~
@23 = ~Ach, jak rozkosznie pachną! Jak rybio!~
@24 = ~Do miłego.~