@0  = ~Widzę cię...~ 
@1  = ~Szczerze mówiąc, ja też mogę cię zobaczyć.~
@2  = ~Wydawało mi się, że jestem tu sam. Kim jesteś?~ ~Wydawało mi się, że jestem tu sama. Kim jesteś?~ 
@3  = ~Kim do cholery jesteś?!~
@4  = ~Obydwoje jesteśmy widoczni... Widzę cię... Ty widzisz mnie... Noszę wiele imion... Jedno z nich to Zielona Wiedźma... (Kobieta jest dobrze zbudowana, jej skóra jest jak wypolerowany, żywy kamień.)~ 
@5  = ~Lecz nigdy cię tu nie widziałam... Jesteś kimś nowym dla Domu Zieleni i Błękitu... Zielony był tak niegościnny, ale nie będę cię za to przepraszać... Nie jestem Zielenią... Jeśli zechce przeprosić, zrobi to...~
@6  = ~Nie chciałem tego zabijać. To... coś zaatakowało mnie. Nie miałem wyboru.~ ~Nie chciałam tego zabijać. To... coś zaatakowało mnie. Nie miałam wyboru.~
@7  = ~To dziwne coś mnie zaatakowało! Zabiłem tę istotę i zrobiłbym to ponownie. Nie żałuję tego.~ ~To dziwne coś mnie zaatakowało! Zabiłam tę istotę i zrobiłabym to ponownie. Nie żałuję tego.~ 
@8  = ~Zabiłeś? Nie wyrządziłeś niczego Zielonemu Kolorowi. To było tylko jedno z objawień jego Natury... Czy kiedy obetniesz pukiel swoich włosów, poczujesz ból? Nie... tak widzi to Zieleń.~ ~Zabiłaś? Nie wyrządziłaś niczego Zielonemu Kolorowi. To było tylko jedno z objawień jego Natury... Czy kiedy obetniesz pukiel swoich włosów, poczujesz ból? Nie... tak widzi to Zieleń.~
@9  = ~Lecz po co tu jesteś...? Czy potrzebujesz czegoś z tego miejsca...? Może chcesz poczuć bliskość Błękitu i Zieleni...? To coś, co uwielbiam... Mają tak słodkie zapachy... Tak świeże... Są raczej młodymi Kolorami...~ 
@10 = ~Ja tylko wędruję po Głębokich Ogrodach.~
@11 = ~Poszukuję drogi powrotnej do Faerunu.~
@12 = ~To, co tu robię, to nie twoja sprawa.~ 
@13 = ~Rozumiem. Nie wiedziałeś, czego się spodziewać w tej jaskini.~ ~Rozumiem. Nie wiedziałaś, czego się spodziewać w tej jaskini.~
@14 = ~Faerun? Czy jest to jakiś kolor, którego nie znam...? To nie ma znaczenia...~ 
@15 = ~To chyba prawda...~
@16 = ~Ale jeśli już tu jesteś... Może będziesz w stanie mi pomóc...? Byłabym bardzo rada... ~
@17 = ~Opowiedz mi coś więcej.~
@18 = ~Nie. Nie mogę tracić czasu na takie istoty, jak ty.~ 
@19 = ~Jak sobie życzysz... Pozostanę tu... ale nie będziemy więcej rozmawiać... Muszę odpocząć... Potrzebuję snu...~
@20 = ~(Zielona Wiedźma obejmuje drzewo. Niespodziewanie kora zaczyna falować niczym ciecz. Znika w Zielonym Dębie. Kilka sekund później, kora jest znów twarda, a w jaskini zapada cisza.)~ 
@21 = ~Kolory zmieniają się w tym świecie... Wszystko jest jak rzeka, wszystko płynie i zmienia się... Niegdyś Ogrody Czerwieni i Zieleni były bliźniaczymi jaskiniami, znajdowały się blisko siebie...~ 
@22 = ~Pewnego dnia część Zieleni została odcięta od Zielonej Matki... Proszę, znajdź tę cząstkę zieleni w Ogrodzie Czerwieni... Będę czekać...~
@23 = ~Czekałam na ciebie. Czy masz ze sobą Zieloną Pamiątkę...? Część Zielonego Koloru, o której odnalezienie cię prosiłam...~ 
@24 = ~Tak. Znalazłem ten mały kwiat. Myślę, że to jedyna cząstka Zieleni jaka znajdowała się w Ogrodzie Czerwieni.~ ~Tak. Znalazłam ten mały kwiat. Myślę, że to jedyna cząstka Zieleni jaka znajdowała się w Ogrodzie Czerwieni.~
@25 = ~Nie, wciąż szukam.~
@26 = ~Nie i nie zrobię tego. Nie mam ochoty poszukiwać nasion w innych jaskiniach.~
@27 = ~Poczekam... Wciąż będziesz mógł mnie tu znaleźć... lecz proszę, idź i odnajdź tę cząstkę...~ ~Poczekam... Wciąż będziesz mogła mnie tu znaleźć... lecz proszę, idź i odnajdź tę cząstkę...~
@28 = ~Tak, masz to! Jestem tak wdzięczna. Zieleń odczuwa powrót cząstki. Podaruję ci coś... Jestem tak szczęśliwa, że Zielona Pamiątka powróciła...~
@29 = ~Weź to. To kora Zielonego Dębu. Gdy ją zjesz, da ci ochronę przed Zielenią. Może to niewiele jak na prezent, ale nie posiadam nic innego. To może być pomocne w przyszłości...~
@30 = ~Teraz potrzebuję odpoczynku... snu... Żegnaj... Mam nadzieję, że Zieleń cię poprowadzi...~
@31 = ~(Zielona Wiedźma uśmiecha się do ciebie i obejmuje pień drzewa. Nagle kora zaczyna falować jakby była cieczą. Wiedźma znika we wnętrzu Zielonego Dębu. Kilka sekund później, kora znów twardnieje, a jaskinię wypełnia cisza.)~
