@0    = ~Cóż, abbil, nie lubię tych - jak ich zwali? Och tak, Gwałtowny Dotyk i Delikatny Dotyk. Cóż to w ogóle za imiona!? Żałosne istoty. Mów z nimi, jeśli musisz, ale staraj się, aby stali po zawietrznej. Wolę unikać smrodu niemytych głupców.~
@1    = ~Doceniam to. Przynajmniej nie masz zamiaru ich zabić... chyba.~
@2    = ~Nie interesuje mnie twoja opinia, drowko. Zostaw mnie.~
@3    = ~Dziękuję za twe słowa. Zdaje się, że będę musiał<HESHE> pomówić z nimi, jeśli chcemy uciec z tego miejsca.~
@4    = ~Jeśli próbujesz mnie urazić, naziemcu, nie udało ci się. Ale wiedz, że będę hamowała swój gniew tylko tak długo, jak będą użyteczni.~
@5    = ~Któregoś dnia pożałujesz, że nie wysłuchałeś, co miałam do powiedzenia, iblith. Skoro nie potrzebujesz mej opinii, ja nie potrzebuję ciebie.~ ~Któregoś dnia pożałujesz, że nie wysłuchałaś, co miałam do powiedzenia, iblith. Skoro nie potrzebujesz mej opinii, ja nie potrzebuję ciebie.~
@6    = ~Jesteś słaby, <CHARNAME>. I dziwny, nawet jak na kogoś z twej rasy... A może jesteś tak naiwny, że nawet mnie to zaskakuje.~ ~Jesteś słaba, <CHARNAME>. I dziwna, nawet jak na kogoś z twej rasy... A może jesteś tak naiwna, że nawet mnie to zaskakuje.~
@7    = ~Pomimo tego powinniśmy opuścić to miejsce tak szybko, jak to tylko możliwe. Wolałabym nie trwonić czasu, podczas gdy ty będziesz próbował<HESHE> użyć swego ptasiego móżdżku .~
@8    = ~To miejsce jest takie... dziwne... Przypomina mi trochę opowieści Wujka Quayle'a, choć jest znacznie bardziej magiczne. Nie jestem pewna, czy powinnam czuć radość czy strach, przebywając w tym miejscu. I Delikatny Dotyk i Gwałtowny Dotyk... oni lubią z tobą mówić...~
@9    = ~Cóż, tylko jedno z nich. Są interesujący, ale tak czy tak wkrótce opuszczamy to miejsce. Skończą się nasze rozmowy. Potem znów będą sami.~
@10   = ~Czy ty kiedykolwiek dorośniesz, Aerie? Takie jest życie; przyzwyczajaj się. I siedź cicho!~
@11   = ~Może. To jednak bez znaczenia. Chcę się tylko stąd wydostać.~
@12   = ~Pewnie masz rację... Cieszę się, że zdecydowałeś się z nimi porozmawiać. Jesteś dla nich czymś nowym. Ja... ufam ci. Wiem, że wiesz, co robisz.~ ~Pewnie masz rację... Cieszę się, że zdecydowałaś się z nimi porozmawiać. Jesteś dla nich czymś nowym. Ja... ufam ci. Wiem, że wiesz, co robisz.~
@13   = ~Ja... ja nie wiedziałam, że tak cię irytuję. Zatem zamilknę. Tak będzie chyba najlepiej dla nas obu.~
@14   = ~Tak, oni... mogą wiedzieć, jak nam pomóc! Cieszę się, że to ty dowodzisz.~
@15   = ~Jednak wciąż nie wiem, czy możemy im ufać. Oni... żyją w swym onirycznym świecie od tak dawna. I wcale ich nie znamy...~
@16   = ~Ale muszę ci zaufać... My... musimy już iść...~
@17   = ~Nie podobają mi się ci ludzie, szczególnie Delikatny Dotyk i jego przyjaciółka - Gwałtowna. Miałam już wcześniej do czynienia z tego typu ludźmi. Myślą tylko o sobie. Chcą wykorzystać cię jak zabawkę.~
@18   = ~Nie wydaje mi się, Jaheiro.~
@19   = ~Och, i kto to mówi. Czyż Khalid nie był twoją marionetką?~
@20   = ~Cóż, szukam sposobu, jak stąd uciec. Mogą być kluczem czy czymś w tym rodzaju.~
@21   = ~Rozumiem. Pewnie spodobali ci się.~
@22   = ~Nie waż się wspominać Khalida, ty świnio! Nie był moją marionetką! Był moim mężem! Zostaw mnie! Nie będę zniżała się do rozmowy z kimś takim, jak ty!~
@23   = ~Cóż, może masz rację... Są częścią tej dziwnej społeczności. Może coś wiedzą.~
@24   = ~Chciałam tylko, abyś wiedział<HESHE>, co myślę, <CHARNAME>. Nie podobają mi się ci ludzie. To całe miejsce jest nienaturalne. Nie sądzę, aby Ojciec Dąb albo Mielikki sprawowali nad mim pieczę. Rośliny w tym miejscu są jakieś inne.~
@25   = ~Ale może się mylę... To miejsce wprawia mnie w zamęt. Prowadź. Podążę za tobą. Pamiętaj jednak, co powiedziałam ci o Delikatnym i Gwałtownym Dotyku. Nie ufałabym im.~
@26   = ~To miejsce różni się od naszego świata. Porządek jest tu czymś obcym. Nie znają bogów, wyznają Kolory. Nie mógłbym żyć w takim miejscu. I ci ludzie - Delikatny i Gwałtowna. Jest z nimi coś nie w porządku.~
@27   = ~Wydaje mi się, że to miejsce jest dość interesujące, ale możesz mieć inne zdanie, Anomenie.~
@28   = ~Zamknij się, klecho. Wiem co mam czynić, nie potrzebuję twych pouczeń.~
@29   = ~Mogą nam pomóc. Musimy się stąd wydostać, Anomenie.~
@30   = ~Nie rozumiem cię. Nie dostrzegam w nim niczego interesującego?~
@31   = ~Tylko głupcy przepuszczają okazję, aby nauczyć się czegoś nowego. Nie musimy z sobą mówić.~
@32   = ~Teraz rozumiem twe motywy, i muszę rzec, że to całkiem sprytne.~
@33   = ~Bądź jednak ostrożny. To miejsce jest bezbożne. Wiele tu plugastwa. Ci ludzie nie wiedzą, jak bardzo grzeszą.~ ~Bądź jednak ostrożna. To miejsce jest bezbożne. Wiele tu plugastwa. Ci ludzie nie wiedzą, jak bardzo grzeszą.~
@34   = ~A teraz ruszajmy. Może uda nam się znaleźć wyjście z tych ciemności.~
@35   = ~Cóż, mój kruku, przyznać muszę, iż ten mag nie przypadł mi do gustu. Z łatwością można wyczuć fałsz w jego słowach. Miej to na uwadze. Nie chcemy zginąć z jego ręki, nim uda nam się odnaleźć Irenicusa, prawda? Choć to dość interesująca sztuka, z niezwykle ciekawie zapowiadającym się epilogiem! Chodź! Rozwiążmy tę łamigłówkę, mój przyjacielu!~ ~Cóż, mój kruku, przyznać muszę, iż ten mag nie przypadł mi do gustu. Z łatwością można wyczuć fałsz w jego słowach. Miej to na uwadze. Nie chcemy zginąć z jego ręki, nim uda nam się odnaleźć Irenicusa, prawda? Choć to dość interesująca sztuka, z niezwykle ciekawie zapowiadającym się epilogiem! Chodź! Rozwiążmy tę łamigłówkę, moja przyjaciółko!~
@36   = ~Tego typu rzeczy nie powinny dziać się w pobliżu murów mądrości i oświecenia. To miejsce ma służyć kapłanom pomagającym tym, którzy szukają bożego słowa, a nie kapłanom Cyrika sprzedającym ludzkie serca! Ale ty tu dowodzisz i teraz, gdy odszedł, nie jesteśmy w stanie nic z tym zrobić. Gdy powrócę do Zakonu, będę musiał komuś donieść na ten temat. Odszukają tego kapłana.~

