@0    = ~...~
@1    = ~To ty musisz być Jaalv. Słyszałem, że... wróciłeś do świata żywych. Sam z siebie. Czy to prawda?~ ~To ty musisz być Jaalv. Słyszałam, że... wróciłeś do świata żywych. Sam z siebie. Czy to prawda?~
@2    = ~Słyszysz mnie w ogóle? Wydaje mi się, że masz problem z mówieniem. Czy to prawda? Upiłeś się i uciąłeś sobie język?~
@3    = ~Hmm... popatrzmy. Czy pan mnie słyszy?~
@4    = ~Myślisz, że nie próbowałam z nim rozmawiać...~
@5    = ~Musi być jakiś sposób, żeby zaczął mówić.~
@6    = ~Może siarczysty policzek tu pomoże, co?~
@7    = ~Martwię się o pana.~
@8    = ~Halo? Jest tam kto?~
@9    = ~To naprawdę dziwne.~
@10   = ~Hej!! Słyszysz mnie?!~
@11   = ~(Udaj, że chcesz uderzyć go w twarz).~
@12   = ~...?~
@13   = ~Poczekaj, on chyba...~
@14   = ~Więc... znalazłeś mnie. Może to i dobrze. Może tak miało być.~ ~Więc... znalazłaś mnie. Może to i dobrze. Może tak miało być.~
@15   = ~Jaalv?~
@16   = ~I nagle możesz mówić...~
@17   = ~Wolałbym ci tego nie mówić, ale Jaalva nie ma tu z nami. Odszedł... zostawił swoją pracę nieukończoną.~
@18   = ~Jestem Tyalavah, ale powinni nazywać mnie Dawno Odeszłym, gdyż mój czas skończył się dawno temu. To już nie jest mój świat... a to miejsce nie jest tak opuszczone, jak niegdyś było. Całe miasto przybyło po tę wyspę.~
@19   = ~Tak, to Athkatla. Chyba można powiedzieć, że urosła tak bardzo, że aż połknęła Wyspę Splątanego Dębu. Szkoda, bo obawiam się, że to miejsce straci wkrótce swoją tożsamość. Coś, z czym mieszkańcy mogli się identyfikować. Jak na przekład to drzewo, które teraz zabijasz.~
@20   = ~Wiele osób coś takiego nazwałoby postępem. Być może pojawi się tu więcej ludzi i miejsce nie będzie już tak spokojne, ale wyspiarze będą mogli z tego czerpać zyski. Athkatla wniesie tu trochę życia. I wsparcia w razie jakichś problemów. Tacy jak ja przybędą tu, by pomóc w sprawach, których mieszkańcy nie potrafili rozwiązać własnymi siłami.~
@21   = ~Do rzeczy. Kim lub czym jesteś? Bo wiemy już, że nie jesteś Jaalvem.~
@22   = ~Drzewo... umiera. Tak, tak mi się zdaje... Dlatego też musimy coś z tym zrobić.~
@23   = ~Pomagasz im... to dobrze. Mówisz zapewne o drzewie. Czuję to... czuję, jak walczy.~
@24   = ~Wygląda na to, że nie możesz się doczekać, by się dowiedzieć... W tych okolicznościach to zrozumiałe.~
@25   = ~Jak mówiłem, jestem Tyalavah i...~
@26   = ~...witam cię w mojej krypcie. Miejscu mojego ostatecznego spoczynku.~
@27   = ~Chcesz powiedzieć, że jesteś... tym... tym... smokiem?~
@28   = ~Zaraz... co? Jak...? To jakaś sztuczka...?~
@29   = ~Cóż, tego się nie spodziewałem.~ ~Cóż, tego się nie spodziewałam.~
@30   = ~To chore móc zaglądać do własnej czaszki. Zjedzonej przez czas. Ukrytej przed cyklem dnia i nocy. Zgaduję jednak, że oczekujesz więcej szczegółów.~
@31   = ~Jaalv, ten człowiek, który tu przyszedł, dowiedział się o tym miejscu z jakiejś starej księgi. Wyobraź sobie, jak bardzo był zaskoczony, odkrywając, że coś takiego kryje się pod jego domem. To dlatego powrócił na Wyspę Splątanego Dębu. Chciał zbadać to miejsce... chciał zbadać... mnie.~
@32   = ~I tak właśnie zrobił. By zdobyć więcej odpowiedzi, postanowił zaryzykować użycie nieumarłych mocy wewnątrz czaszki... Liczył na to, że mnie obudzi. Tym sposobem chciał się dowiedzieć wszystkiego o mnie i mojej krypcie. Ale wtedy coś się wydarzyło.~
@33   = ~Zabiłeś go? To się wydarzyło?~
@34   = ~Coś poszło nie tak?~
@35   = ~Nie.~
@36   = ~Ktoś tu za nim przyszedł. Kobieta. Myślała, że Jaalv robi coś... mrocznego. Widziałem to w jej oczach. Zaatakowała go. Była przestraszona, spanikowała. Udusiła Jaalva. Nie chciała, by coś złego przytrafiło się jej lub tej wiosce.~
@37   = ~Zupełnie nie zrozumiała, co się dzieje. Biedactwo. Jaalv był wtedy w połowie zaklęcia. To właśnie ten moment był początkiem wszystkich problemów. Nieumarła moc rozproszyła się, lecz nie odeszła. Weszła do mojej czaszki. Weszła w drzewo. Związała nas razem.~
@38   = ~Ale wydarzenie związało mnie z czymś jeszcze. Z ciałem Jaalva. Gdy ciepło ulatywało z jego żył, zostałem wtłoczony w to maleńkie ciało. Więc jeśli myślisz, że to ja jestem źródłem problemów, to masz rację. Tak długo, jak tu jestem, nieumarła siła będzie pożerać drzewo. Zniszcz kotwicę, a ona odejdzie.~
@39   = ~Więc to wszystko prawda. Ty jesteś tym potworem, który za wszystkim stoi!~
@40   = ~Dlaczego mówisz mi to wszystko? Nie boisz się, że zabiję cię tu, gdzie stoisz?~
@41   = ~...uwierz mi, chłopcze, chciałbym po prostu odejść. Jestem zmęczony. Chcę wrócić do mego snu. Do mojego odpoczynku. Do mojego słodkiego odpoczynku. Ale cokolwiek bym nie robił, wciąż jestem tutaj. Znalazłem nawet sposób, by stać się jednością z ciszą, ale... sen nie nadchodzi.~ ~...uwierz mi, dziewczyno, chciałbym po prostu odejść. Jestem zmęczony. Chcę wrócić do mego snu. Do mojego odpoczynku. Do mojego słodkiego odpoczynku. Ale cokolwiek bym nie robił, wciąż jestem tutaj. Znalazłem nawet sposób, by stać się jednością z ciszą, ale... sen nie nadchodzi.~
@42   = ~Pomóż mi. To miejsce doświadczyło już wystarczająco dużo strachu. Pomóż mi odejść i zabrać tę nieumarłą moc ze sobą.~
@43   = ~Jak? Jak mogę ci pomóc.~
@44   = ~Chcę ci pomóc. Wyglądasz na naprawdę zmęczonego. Powiedz mi tylko, co mam zrobić.~
@45   = ~Bla bla bla. Po prostu cię zabiję, to powinno rozwiązać problem. Czas na odrobinę zabawy!~
@46   = ~O to musimy zapytać kogoś innego...~
@47   = ~Szukasz łatwych rozwiązań... Chcę odpocząć, a nie cierpieć. Nie pozwolę ci mnie więcej dręczyć.~
@48   = ~Witaj z powrotem, Jaalvie.~
@49   = ~Co... co tu się dzieje?~
@50   = ~Przepraszam, że musieliśmy przerwać i twój sen, ale potrzebujemy twojej pomocy.~
@51   = ~To ty... To ciebie chciałem zbadać. Ja... przykro mi, że tak się to skończyło. Wszystko poszło tak... źle.~
@52   = ~Próbujemy to naprawić. Nie ma już dla nas nadziei, ale możemy jeszcze odzyskać wieczny odpoczynek. Możemy znaleźć pokój. Z jakiegoś powodu nie potrafię zasnąć.~
@53   = ~Rozumiem... To musi być ta nieumarła siła i to, że zostałem tak nagle zatrzymany. Musisz znaleźć inny sposób, by zasnąć. Obawiam się, że nie będzie ci to dane w naturalny sposób, ale jeśli ten przedmiot będzie wystarczająco potężny... To może pomóc.~
@54   = ~I chyba wiem, gdzie znaleźć taki przedmiot.~
@55   = ~Więc powiedz nam gdzie.~
@56   = ~To świetnie! Zamieniamy się w słuch!~
@57   = ~Przechodząc przez Promenadę, widziałem niewielką pozytywkę u jednego z kupców. Rozmawialiśmy chwilę i wyczułem, że nawet nie zdaje sobie sprawy, co posiada. Uwielbia otaczać się sztuką, ale zupełnie nie zna się na magii.~
@58   = ~Gdybym mógł do niego wrócić, kupiłbym ją, ale... to już się nie wydarzy. Ty jednak możesz tam pójść. Kup ją. Magia zapisana w melodii może rozwiązać problem...~
@59   = ~Dziękuję... nie mieliśmy nigdy szansy, by porozmawiać, ale wydajesz się dobrym człowiekiem. Bardzo nam pomogłeś.~
@60   = ~Chciałbym móc zrobić więcej.~
@61   = ~Pogodziłem się ze śmiercią. I ciszą. Proszę, pozwól mi tam wrócić.~
@62   = ~Oczywiście. Dziękuję ci jeszcze raz, Jaalvie.~
@63   = ~No dobrze, pomożesz mi? Przyniesiesz tu pozytywkę?~
@64   = ~Zrobię to.~
@65   = ~Nie. Mam dość tych idiotyzmów. Po prostu cię zabiję, to powinno rozwiązać problem. Czas na odrobinę zabawy!~
@66   = ~Dziękuję ci. Znajdź ją i zakończmy to raz na zawsze...~
@67   = ~Wróciłeś. Masz pozytywkę?~ ~Wróciłaś. Masz pozytywkę?~
@68   = ~Tak. Tu jest.~
@69   = ~Jeszcze nie.~
@70   = ~Znajdź ją, proszę. Nie możemy tracić już więcej czasu.~
@71   = ~Tak! A teraz za mną. Będziesz miał zaszczyt zobaczyć miejsce, w którym udam się na wieczny spoczynek.~