@0    = ~Ach, witaj... Przepraszam, że pytam, ale... to ty pomogłeś uzdrowić Dąb, tak...? Spotkałeś Jaalva?~ ~Ach, witaj... Przepraszam, że pytam, ale... to ty pomogłaś uzdrowić Dąb, tak...? Spotkałaś Jaalva?~
@1    = ~Tak. Biedaczysko został zabity. Ktoś nie zrozumiał, co się dzieje i go zabił. Ten ktoś myślał pewnie, że chłopak robi coś złego.~
@2    = ~Ten głupiec wplątał się w jakieś sprawy i to go zabiło.~
@3    = ~Nie do końca jego, tylko jakiś byt, który go opętał. Użył go jak naczynia.~
@4    = ~Więc... więc on był niewinny...~
@5    = ~Proszę, nie mów o nim w ten sposób... Słyszałam plotki, że... że to wcale nie było utonięcie.~
@6    = ~Naczynia...? To... chyba potrafię to wyjaśnić...~
@7    = ~Muszę to komuś powiedzieć. Nie potrafię teraz ze sobą żyć. To byłam ja. To ja go zabiłam! To ja! Bogowie... Jaka ja byłam głupia. Nie powinnam była nigdy za nim pójść!~
@8    = ~Widziałam go tam. Mówił te rzeczy! Myślałam... Myślałam, że przyzywa demony, albo coś jeszcze gorszego! Zakapturzeni z miasta zawsze powtarzają, że tacy ludzie są niebezpieczni! Bardzo często źli! I...~
@9    = ~...zabiłaś go?~
@10   = ~Jak dokładnie to się stało, hmm? Mów!~
@11   = ~Zrobiłam to gołymi rękami. Zadusiłam go na śmierć. Nie wiedziałam, co robić... Ja... zostawiłam go na brzegu. Myślałam, że będzie wyglądało, jakby utonął... wpadł do wody, albo... albo popełnił samobójstwo...~
@12   = ~Więc, pozwoliłaś im wierzyć, że to był tylko wypadek...~
@13   = ~To nie był zły plan, ale popełniłaś błąd, do wszystkiego się przyznając, wael. Za dużo mówisz, miernoto.~
@14   = ~Prawda zawsze wypływa na wierzch. Powinnaś była o tym wiedzieć.~
@15   = ~Biedna dziewczyna... Cóż, wygląda na to, że wiedza o hodowli warzyw i owoców nie gwarantuje czystości serca, ale... z drugiej strony, była przerażona, prawda? Wszystkim nam się zdarza być przerażonym, więc może jest jakaś szansa na przebaczenie? Hmmm, ależ to wszystko poplątane. Jak te korzenie na zewnątrz. Racja?~
@16   = ~<CHARNAME>, obawiam się, że nie możemy tak zostawić tej sprawy. Powinniśmy opowiedzieć o niej Finnowi.~
@17   = ~Tak mi przykro. Ja... chyba powinnam stąd odejść. Nie potrafię już spojrzeć tym ludziom w oczy...~
@18   = ~To był jeden wielki wypadek. Powinnaś zostać. Pomóc tym ludziom. Jesteś im to winna. Nie uciekaj. To w żaden sposób nie poprawi sytuacji.~
@19   = ~Ech, coś ty narobiła, dziewczyno... Myślę, że masz rację. Powinnaś odejść. Jeśli zostaniesz, to będziesz tylko przypominać ludziom o tej tragedii. Odejdź i pozwól im znowu zaznać spokoju.~
@20   = ~Ja...~
@21   = ~No nie wiem. Nie będą mnie nienawidzić...?~
@22   = ~Nikt tego nie wie, ale ucieczka nie jest rozwiązaniem.~
@23   = ~Będzie ciężko, ale musisz się z tym zmierzyć. Tak będzie właściwie.~
@24   = ~Może jednak się myliłem. Powinnaś odejść. Niech się wszystko uspokoi. Nie jestem pewien, czy to możliwe, gdy będziesz w pobliżu.~ ~Może jednak się myliłam. Powinnaś odejść. Niech się wszystko uspokoi. Nie jestem pewna, czy to możliwe, gdy będziesz w pobliżu.~
@25   = ~Dobrze... zostanę. Chociaż się boję. Jak ja im spojrzę w oczy...~
@26   = ~Potrzebuję chwili dla siebie. Wybaczcie.~
@27   = ~Masz rację. Ja... muszę odejść. Teraz. Tak mi przykro...~
@28   = ~Och, witaj. Przepraszam, mam sporo do przemyślenia i nawet cię nie zauważyłam. Jestem Dikka. Mogę ci jakoś pomóc?~
@29   = ~Chciałbym zobaczyć twoje towary.~ ~Chciałabym zobaczyć twoje towary.~
@30   = ~Nie, dziękuję.~
@31   = ~Och, witaj. Przepraszam, mam sporo do przemyślenia i nawet cię nie zauważyłam. Mogę ci jakoś pomóc~
@32   = ~Tak. Oczywiście.~
@33   = ~Rozumiem. Wobec tego, miłego dnia.~