@0   = ~A teraz mów, kim jesteś? Masz ciało, oddychasz, a na kornika mi nie wyglądasz! Nikt przy zdrowych zmysłach nie odwiedziłby tych zapomnianych przez bogów bagien.~ 
@1   = ~Z pewnością nie jestem kornikiem ani nieumarłym. Wolno mi zapytać, kim *ty* jesteś?~
@2   = ~Wydajesz się być naprawdę zaskoczony. Domyślam się, że również nie jesteś żadnym z tych stworzeń.~ 
@3   = ~Nie, nie jestem. A może ty jesteś kornikiem?~
@4   = ~Bogowie, jak dobrze spotkać żywą osobę w tym przeklętym miejscu!~ 
@5   = ~Oczywiście!~
@6   = ~Nie, nie jestem! Jak śmiesz?! Może i znajdujemy się w dość nadzwyczajnej sytuacji, ale powinieneś zachowywać się jak należy!~ ~Nie, nie jestem! Jak śmiesz?! Może i znajdujemy się w dość nadzwyczajnej sytuacji, ale powinnaś zachowywać się jak należy!~
@7   = ~Nazywam się Vem Splinterbox i mieszkałem niegdyś w tej wiosce. Cóż, właściwie to nadal mieszkam, choć domyślam się, że powinienem już na dobre opuścić to miejsce. Nie ma sposobu, by wróciło ono do normalności.~ 
@8   = ~Opowiedz mi całą historię. Nie odejdę stąd nie dowiedziawszy się niczego.~
@9   = ~Może zrozumiałbym co czujesz, gdybym znał historię tego miejsca.~ ~Może zrozumiałabym co czujesz, gdybym znała historię tego miejsca.~ 
@10  = ~Oszczędź mi szczegółów na temat tego, jak ci się tutaj mieszka. Opowiedz najistotniejsze fakty.~
@11  = ~W porządku, ale wolałbym, żebyś zmienił ton.~ ~W porządku, ale wolałbym, żebyś zmieniła ton.~
@12  = ~A zatem pozwól, że zacznę od dnia, w którym zaczęła się nasza niedola.~ 
@13  = ~To miejsce nigdy nie należało do radosnych - głównie z powodu niebezpiecznych stworzeń żyjących w okolicy. Jakby tego było mało, pewnej zimnej, wietrznej nocy przybył tu mężczyzna w białych szatach i spotkał się z naszą hrabiną. Od tamtego czasu wszystko zaczęło się walić.~
@14  = ~Nasza hrabina zaczęła tracić zmysły i owładnęła nią obsesja na punkcie bieli. Jestem pewny, że stało się to pod wpływem tego człowieka. Słyszałem jak ludzie mówili, że jest on nekromantą.~ 
@15  = ~Ludzie z wioski zaczęli znikać, a hrabina już nigdy nie opuściła swojego pałacu. Mogliśmy ją ujrzeć jedynie nocami przy pełni księżyca, kiedy stała na balkonie nad wejściem i patrzyła na nas bez słowa.~
@16  = ~Początkowo sądziliśmy, że zaginieni ludzie stali się ofiarami dzikich bestii z bagien, ale z czasem hrabina i jej przyjaciel przestali nawet nie próbować ukrywać swoje czyny. Zabijali ludzi niedaleko fontanny przy wejściu do pałacu. Ona patrzyła tak po prostu na śmierć mieszkańców wioski i wyglądała nawet lepiej niż przedtem. Stawała się przy tym coraz bardziej blada.~
@17  = ~Nekromanta musi wykorzystywać tych ludzi do jakiegoś rytuału, jestem tego pewny.~ ~Nekromanta musi wykorzystywać tych ludzi do jakiegoś rytuału, jestem tego pewna.~
@18  = ~Uważasz, że hrabina jest więźniem nekromanty, czy może przeciwnie - sama ponosi winę za to wszystko?~ 
@19  = ~Masz rację, a ona czerpała z tego przyjemność. Nekromanta ogłosił pewnego razu, że od tej pory mamy ją tytułować Białą Królową. To ona stała za jego potwornościami.~
@20  = ~To ona ponosi winę, bez żadnych wątpliwości! Jej sługa, ten nekromanta, ogłosił pewnego dnia, że od tej pory ma być nazywana Białą Królową.~ 
@21  = ~Należy ją powstrzymać i sądzę, że znam sposób! Jeżeli teraz nikt mi nie pomoże, to ona, kiedy już skończy z tą wioską, stanie się zagrożeniem dla każdego w okolicach tych bagien, a może nawet poza nimi.~ 
@22  = ~Mów zatem! Mogę pomóc.~
@23  = ~No cóż, posłucham.~ 
@24  = ~Nie działa to na mnie. Opuszczam to miejsce i ty powinieneś zrobić to samo.~
@25  = ~Poczekaj! Ja... ja powiem ci w każdym razie. Lepiej będzie podzielić się tą wiedzą niż pozwolić, by umarła wraz ze mną.~
@26  = ~Obawiają się tego drzewa! To dlatego jestem tu bezpieczny. Wierzę, że to klucz do zwycięstwa. Proszę, nawet jeśli nie zamierzasz mi pomóc, weź tę gałąź na wypadek, gdybyś spotkał ją wychodząc z bagien - może cię to ochronić. Trzymaj się również z dala od jej pałacu. Jest tam pewnego rodzaju bariera, która może zamienić w kamień każdego, kto się zbliży.~ ~Obawiają się tego drzewa! To dlatego jestem tu bezpieczny. Wierzę, że to klucz do zwycięstwa. Proszę, nawet jeśli nie zamierzasz mi pomóc, weź tę gałąź na wypadek, gdybyś spotkała ją wychodząc z bagien - może cię to ochronić. Trzymaj się również z dala od jej pałacu. Jest tam pewnego rodzaju bariera, która może zamienić ciebie i twoich towarzyszy w kamień.~
@27  = ~Jeżeli zmienisz zdanie, pomóż mi, proszę, pokonać te potwory!~
@28  = ~Słuchaj uważnie. Myślę, że obawiają się tego drzewa. Nekromanta i Biała Królowa nigdy się do niego nie zbliżają. Dlatego nie mogą iść za mną do mojej kryjówki. Jestem pewny, że w jakiś sposób możesz użyć gałęzi tego drzewa.~
@29  = ~Masz, weź to. Może cię również ochronić, jeśli podejdziesz zbyt blisko pałacu - znajduje się tam pewnego rodzaju bariera. Strzeż się jej, bo może zamienić cię w kamień.~
@30  = ~Jeżeli masz jeszcze jakieś pytania, to proszę.~
@31  = ~Po prostu wejdę do pałacu. Nieważne co to jest, musi zostać powstrzymane.~
@32  = ~Jest coś, o co chcę cię zapytać.~
@33  = ~Naprawdę?~
@34  = ~Masz rację. Jeżeli masz jakiekolwiek pytania, zajrzyj tu do mnie. Nigdzie się stąd nie ruszam.~
@35  = ~Tak? Słucham uważnie.~
@36  = ~Skąd wiesz, że człowiek w bieli to nekromanta?~
@37  = ~Jak naprawdę nazywa się Biała Królowa?~
@38  = ~Domyślasz się dlaczego nie mogą zbliżyć się do tego drzewa?~
@39  = ~Dlaczego nie uciekłeś z wioski, kiedy miałeś na to czas?~
@40  = ~Jak udało ci się tutaj przeżyć tak długo?~
@41  = ~Wspomniałeś coś o barierze, tak?~
@42  = ~Powinienem już iść.~ ~Powinnam już iść.~
@43  = ~Nie słuchałeś mnie? Czynił te wszystkie... dziwaczne rzeczy! Rytuał albo coś podobnego. Postawił nawet tę tajemniczą barierę wokół pałacu!~ ~Nie słuchałaś mnie? Czynił te wszystkie... dziwaczne rzeczy! Rytuał albo coś podobnego. Postawił nawet tę tajemniczą barierę wokół pałacu!~
@44  = ~Nie ma co do tego wątpliwości. Jest nekromantą, jestem tego pewny. Masz inne pytania?~
@45  = ~Owszem, mam.~
@46  = ~Nie, powinienem już iść, zanim coś złego się wydarzy.~ ~Nie, powinnam już iść, zanim coś złego się wydarzy.~
@47  = ~Celine Shalloweye, ale to bez znaczenia. Zmieniła się, teraz to Biała Królowa.~
@48  = ~Nie wydaje mi się jednak, żeby mogło ci to pomóc. Może chcesz jeszcze o coś spytać?~
@49  = ~Hmm, mam kolejne pytanie.~
@50  = ~Nie, już czas zacząć działać.~
@51  = ~Tak, rzeczywiście. Widziałem różne znaki umieszczone na tym drzewie. Niektóre z nich przypominają wagę - symbol Kelemvora. Myślę, że to miejsce zostało kiedyś poświęcone przez Przewodnika Śmierci Kelemvora, albo przynajmniej przez jakiegoś kultystę. Trudno mi jednak przewidzieć, jak długo jego błogosławieństwo będzie chronić to drzewo.~
@52  = ~Masz jeszcze inne pytania? ~
@53  = ~Możliwe, że mam jeszcze jakieś.~
@54  = ~Nie, a tak poza tym uważam, że powinieneś trochę odpocząć. Wyglądasz blado.~
@55  = ~Zrobiłem to, ale miałem też nadzieję, że Białą Królową można powstrzymać. Badałem jak te potwory się zachowują, obserwowałem je. Próbowałem nawet prosić pewnych ludzi o pomoc, ale nie chcieli mnie słuchać.~
@56  = ~Pewnej nocy, kiedy ich obserwowałem, zdali sobie sprawę z mojej obecności, więc pobiegłem w kierunku tego drzewa. Jestem tu bezpieczny, jak sądzę, ale nie mogę mieć pewności, czy kiedyś nie przyjdą po mnie i tutaj.~
@57  = ~Mam kolejne pytanie.~
@58  = ~Dziękuję. Powinienem już iść.~ ~Dziękuję. Powinnam już iść.~
@59  = ~Od czasu do czasu opuszczam to miejsce, by zdobyć żywność, zawsze jednak wracam. Wierzę, że ten koszmar kiedyś się skończy. Po prostu... musi się skończyć.~
@60  = ~Rozumiem. Pozwól, że zadam kolejne pytanie.~
@61  = ~Rób jak uważasz, ale pobyt w tym miejscu nie jest dobrym pomysłem. Czas na mnie. Ty w każdym razie zostajesz, tak?~
@62  = ~Tak.~
@63  = ~Po pewnym czasie od przybycia do pałacu nekromanta ustawił przy wejściu jakiś rodzaj niewidzialnej bariery, która zamienia w kamień każdego, kto nie jest stronnikiem Białej Królowej.~
@64  = ~To musi być okropna śmierć...~
@65  = ~Domyślam się, mam jednak więcej pytań.~
@66  = ~Przynajmniej nie cierpi się długo. Powinienem już iść.~ ~Przynajmniej nie cierpi się długo. Powinnam już iść.~
@67  = ~Zatem do zobaczenia. Jeśli będziesz mieć jeszcze pytania, będę tutaj czekał.~
@68  = ~Ha! Udało ci się! Biała Królowa nareszcie nie żyje!~
@69  = ~Przynajmniej spotkał ją koniec, na jaki zasłużyła! Od samego początku mówiłem jej, że nie może wygrać tej wojny. Teraz mogę opuścić to przeklęte miejsce.~
@70  = ~Wykorzystałeś mnie! Biała Królowa opowiedziała mi całą historię.~
@71  = ~Zostałeś tutaj, bo chciałeś, żeby to ona zginęła jako pierwsza? Prawdziwym potworem jesteś tutaj ty!~
@72  = ~Udało ci się mnie wrobić w zabicie Królowej. Całkiem sprytne.~
@73  = ~Powinieneś więc zrozumieć, że to była jej wina. Pozwoliła rodzinie Gardenwesta umrzeć.~ ~Powinnaś więc zrozumieć, że to była jej wina. Pozwoliła rodzinie Gardenwesta umrzeć.~
@74  = ~Chciałem pomścić rodzinę Gardenwesta. To przez nią wszyscy pomarli.~
@75  = ~Musiałem znaleźć sposób, by pomścić Gardenwesta. On i jego rodzina zmarli właśnie przez nią.~
@76  = ~A ty co byś zrobił? Był dla mnie jak brat! Byłem niemal częścią jego rodziny. Mogę powiedzieć, że kochałem go tak, jak się kocha brata. Zabrała mi ich wszystkich tylko dlatego, że była zbyt zajęta, by zdać sobie sprawę z ich sytuacji.~ ~A ty co byś zrobiła? Był dla mnie jak brat! Byłem niemal częścią jego rodziny. Mogę powiedzieć, że kochałem go tak, jak się kocha brata. Zabrała mi ich wszystkich tylko dlatego, że była zbyt zajęta, by zdać sobie sprawę z ich sytuacji.~
@77  = ~Chcesz po prostu znaleźć usprawiedliwienie dla swoich czynów, druidzie.~
@78  = ~I co? To jest powód, żeby doprowadzić do wyniszczenia całej wioski? Nie rozśmieszaj mnie.~
@79  = ~Zrobiłbym to samo. A teraz precz mi z oczu, zanim zmienię zdanie.~ ~Zrobiłabym to samo. A teraz precz mi z oczu, zanim zmienię zdanie.~
@80  = ~Zabiłeś niewinne dziecko!~
@81  = ~Wierz mi lub nie. Nie dbam o to.~
@82  = ~Rewolucja zawsze wymaga pewnej ofiary.~
@83  = ~Nie rozumiesz? Zrobiłem to dla nich wszystkich. Gdybym to ja rządził wioską, nigdy bym nie pozwolił, żeby do czegoś takiego doszło. Nie wiedziałem, że sprowadzi tu swojego brata. Zabił ich, a ja nie chciałem, by ta ofiara poszła na marne.~
@84  = ~To tak rządziłbyś tym miejscem? "Nie wiedziałem, że sprowadzi tu brata"? Była tu o wiele lepszym władcą niż byłbyś nim ty. ~
@85  = ~Jesteś okrutny! Wszyscy ci ludzie zginęli, żebyś mógł przeprowadzić swoją osobistą rewolucję! To ty ich zabiłeś! ~
@86  = ~Rozumiem. Nie mogłeś przewidzieć, że on się tu pojawi. Jesteś wolny, ale na twoim miejscu opuściłbym to miejsce, zanim zmienię zdanie.~ ~Rozumiem. Nie mogłeś przewidzieć, ze on się tu pojawi. Jesteś wolny, ale na twoim miejscu opuściłabym to miejsce, zanim zmienię zdanie.~
@87  = ~Cofnij te słowa. Zrobiłem to, w co wierzyłem.~
@88  = ~Nie.~
@89  = ~Ach, więc wierzysz w składanie wiedźmom ofiar z dzieci? Twoja matka musi być z ciebie dumna.~
@90  = ~Po prostu zejdź mi z oczu. Nie zabiję cię, ale nie chcę więcej oglądać twojej twarzy. Nigdy.~
@91  = ~Powtarzam - cofnij te słowa.~
@92  = ~Nie!~
@93  = ~Po prostu zejdź mi z oczu.~
@94  = ~Jesteś tak głupi jak Królowa! Podzielisz jej los!~ ~Jesteś tak głupia jak Królowa! Podzielisz jej los!~
@95  = ~Shaneelah! Przyzywam cię, wiedźmo!~
@96  = ~*Przyzywam cię*!~
@97  = ~Shaneelah, ty zdradziecka jędzo!~
@98  = ~Nie potrzebuję jej pomocy. Nadal potrafię przywoływać bestie z bagien. Przygotuj się na śmierć!~
@99  = ~Dziękuję. Już mnie nie zobaczysz. Weź tę księgę jako podarunek.~
@100 = ~Żegnaj.~
